''burası bittiği yer mi yoksa başladığı yer mi denizin ''

Karabük Deplasmanı- Karabük-2 Fenerbahçe-1: Senin için her cefaya katlanırız biz Kanarya !

2012-02-13T12:21:00.000+02:00

Deplasman yolculuklarının her zaman farkı vardır. Karabük deplasmanları da bunlardan bizim için bir tanesiydi. Maçtan 1 gün önce Kadıköy’de arkadaşlarla bir evde sabahladık. İçkiler, muhabbetler, yemekler her bir şey vardı. Bir de aklımızda maça giremeyiz düşüncesi de vardı. Bu bizler için önemli değildi o kadar.

Önemli olan deplasman yolu boyunca çektiğin cefadır kutsal olan.. Biletimiz yoktu. Karabük yönetimi biletleri 80 lira yapınca çoğu kişi bilet alamamıştı. Girenler bir şekil girmişti ama polis kontrolü de sıkıydı bu sene. Geçen sene 250 lira olan biletlere rağmen bu kadar sıkı kontrol olmamıştı. Bu sene işi ciddiye almışlar.

Pazar ,11 gibi yola çıktık. Öncesinde ufak bir kahvaltı yaptık,sonra içkiler alındı yola çıkıldı. Yol boyunca içkiler içildi, muhabbet edildi, yine deplasman keyfi yaşandı deplasman otobüsünde. Tezahüratlar eşliğinde yol sürdü durdu. Karabüğe yaklaşmıştık artık. Nerede çevik kuvvet derken birden çevik kuvveti karşımızda bulduk.

Sonra taraftarlar otobüslerden indirildi,bir köşede bekletildi. Çoğu kişi biletsizdi,dışarıda kalacaklar da belliydi. Kaçma planları yaparken köşelerden,tam kaçmayı denerken yine amir bizi gözüne kestirmişti. ‘’Çocuklar nereye ‘’ diyerek önümüzü kesmişti. 1 otobüs,1 minibüs polis esaretinde tutsak kalmıştı.

Biletlerin Karabükte alıncağını söylemelerine rağmen ,amir taraftarı hiç dinlemedi. Sen hikaye anlatma diyerek son sözlerini tamamladı. Bizden açıkta kalanlar vardı,sadece bizden değil. Başka bir otobüse bindirilerek orda da başımıza bir çevik kuvvet diktiler. Ne dışarı çıkabiliyorduk ne de radyo açabiliyorduk.

İnternetten yorumlardan Karabügün gol attığını öğrendik. Stoch’un basit hatası sonucu cernat ,golü kalemize yollamıştı. Sonrasında Karabük, Birol ile 2-0 öne geçiyor. İlk yarı böyle tamamlanıyor.

İkinci yarı’da Alex’in mükemmel frikiğiyle fark 1’e iniyor. Sonrasında penaltı veriliyor ve Alex topu direğe nişanlıyor. Bu da maçın kırılma anlarından biri oldu. Maçı 90 dakika izlemediğim için,ve polis esaretinde hapsedildiğimiz için maç için yorum yapamayacağım.

İçeri giremesek de deplasman yolunda çekilen çile kutsaldır. Son söz olarak ‘’İçeri girememe konusu hariç her şeyiyle güzel deplasmandı ‘’

Yazan:Cem Kurtuluş

hava soğuk eller cepte !

2012-02-11T20:06:00.000+02:00

Para dedin

Pul dedin

Yeter artık bul dedin dedi c.t

Rota değişti

Cepler delik-miş

Yeni fark ettin

Bu daha öncesindeydi

Lodos uçurdu bizi

Kaptan harekete geçti

Kırık parçacıklar

Ve ucuz şarap içtiğimiz kıyılardan bir manzara

Bak güzel dostum

Şu an cebimiz delik

Ama bu hep böyle gitmez

c.t ‘de öyle demişti

hava soğuk eller cep te

kaç sene süreceğine dair bir fikir yok ortada

bu da iyidir diyelim mi

belki de

şimdilik festival zamanı buralarda

ama biz yokuz ortalıkta

tren seferleri de iptal

bir malum şehir de tanımadıklarımıza dair kadehleri kaldıralım havaya

inandırıldık bir şeylere

hepsi yanıltıcıydı

ve her şey güzeldi sonunda

limandakiler limandan ayrılmasaydı

bir de Kadıköy vardı

moda,bahariye

ben sakinim

en azından şimdilik

kim bender de burası Kadıköy diyerek uyarıyı yapmıştı

benden günah gitti

yalnızlar partisi için

son saatler

böylesi sanki daha iyi.

yolculuk bitti

şimdi güven devri

güven neydi ki

yoksa boş şarap şişesinin etrafında dönmek mi

belki de..

Yazan:Cem Kurtuluş

Her erkek şunu iyice anlamalı !!

2012-02-11T01:35:00.000+02:00

her erkek şunu iyice anlamalı

her şey bir anda

yok olabilir

kadın, iş ,yatak, ya da herhangi bir şey

ters köşe olabilirsin

içki şişeleriyle

odanın etrafında dolaşıp kafayı yiyebilirsin

ya da başka şeylerin hayalini kurabilirsin

bütün felaketler seni bulabilir

bir içkiyle hepsini unutabilirsin

bu da bir intihar şeklidir en nihayetinde

müzik melodileri kulaklarını tırmalayabilir

bazen de haddinden fazla acı verebilir

sonrasında şunu dersin

niye ben

ve sonra devam eder bu

bilmiyorum sorusuna cevap alamazsın

ve her gece aynısını tekrarlar

sen her gece yatağına kıçını dönüp yatarsın

ya da son içkini yudumlamak için belli bir saati beklersin

ve sarhoş bir gecenin ardından

yatakta debelenmekten başka

geriye kalan bir şey yoktur

Yazan:Cem Kurtuluş

Bir japon balıkçısı kapımda !

2012-02-08T02:23:00.000+02:00

Zaman aralığı

Sen –ben

Başka hayat

Mümkün olmayan şeyler

Tek başınalık

Belki-ler

Sanki-ler

Zaman potasında eriyoruz

Coğrafyalar karıştı

Güzel bir Marmara bir hayal

Akdeniz güzel

Dün’ler bugünler

Zamanın elinin altından kayıp gitmesi

Taksim Kadıköy arası mekik dokumak

Kadıköy’ün sakinliği dedin

Şarap şişesini nereye çevirirsen istikamet ora

Bu defa rotayı değiştir İsmail

Düşler ,sayfalara karıştı

Görmediğin rüyaların şerefine öyleyse

Elde şarap şişesi olmasa da

Bira şişesiyle avun

Bu sana yetmeli

Kim Bender Kadıköy’den sesleniyor

Kemerler bağlansın

Anılar hatırlansın

Eski izler

Bir Japonca misali bilmediğimiz kelimeler

Bir japon balıkçısı kapımda

Çıktım kapıya

Gitmiş-ti

Rüya gördüm sanmıştım

olurdu böyle bazen rüya halleri.

Yazan:Cem Kurtuluş

Her Gece !

2012-02-06T20:48:00.001+02:00

Her gece yatağa girdiğimde kıçımı arkaya dönüp yatıyordum

Bazen yorgun olurdum

Kendimi boktan hissettiğim de oluyordu

Kafa yorgunluğunu üzerimden atmak için

Tek gereken şey içkiydi

Bazen elimi kamışıma atıp oynuyordum

Bu da can sıkıntısındandı

Etrafta olanları düşünecek durumda değildim

Her şey daha da kötüye gidiyordu

Bu çok can sıkıcıydı

Karanlık bir oda

Bardakta yarım kalmış vodka

Ufukta görünen bir ışık

Hepsi buydu

İnsanlar azmıştı yine

Hep konuşuyorlardı

Çenelerini kapatmak için elimden geleni yapmak isterdim

Al şu içkiyi ve kapat çeneni demek iyi olabilirdi

Yatak bazen sıcak olurdu bazen soğuk

Çorapla yattığım olurdu

Bazen de pantolon

Bu son dönemlerde sıkıcıydı

Ve sabah olacağını biliyordum

Yüzümü yıkamadan yine evden çıkacaktım

Hep öyle yapıyordum

Bu alışkanlık haline gelmişti

Düzensiz hayatım devam ediyordu

Buna engel olan yoktu

Düzenli bir odadan bahsetmek olanaksızdı

Ama hayatımıza devam etmek zorundaydık..

Yazan:Cem Kurtuluş

Fenerbahçe - 2 Beşiktaş-0: Zor Galibiyet !

2012-02-06T18:20:00.000+02:00

Kaç haftadır süren bir şeyler var. Bu şeylerden biri golü attık mı geriye yaslanmamız bunu anlamakta güçlük çekiyorum. Çünkü böyle taktik her zaman kaybettirir. Taraftar desteğini arkaya alacaksın ve rakip takımın üstüne doğru gideceksin. Gidersen rakip takımı da hataya zorlamış olacaksın.

Maça geçersek maç öncesinden bahsetmek gerek. Fenerbahçe Tribününün deplasman protestolarıyla Beşiktaş taraftarı Kadıköy’deki yerini almıştı. Ama yaptıkları taşkınlık deplasmana taraftar alınması doğru değil niteliğindeydi. Meşale yakılabilir bunda hiçbir şey yok.

Sonradan onlar kendi pankartlarını yaktılar,bunun devamı da oldu tabii ki de. Bunları yapınca Deplasman ‘a taraftar tabii ki alınmaz. Verilen mücadele de hiçe sayılır böylece. Beşiktaş bu maça 6 eksikle çıkmıştı. Fernandes, İsmail,Quaresma bunlardan bazılarıydı.

İbrahim Toraman ön libero mevkinde maça başlamıştı,Toraman Alex’i durdurmakla yükümlüydü ve öyle de oldu. Fenerbahçe’nin en iyilerinden biri stoch’tu. Oynadığı mevkide güzel işler yaptı. Emre ve Gökhan sahada kaldığı zaman boyunca iyi işler yaptı ama sonradan sakatlanmaları iyi olmadı.

Sow,ilk maçı olmasına rağmen arkadaşlarıyla iyi anlaştı. Sow’a pek top geldiği de söylenemez. İlk yarı etkili olan taraf bizdik ama İkinci yarıda Futbol açısından etkili olan taraf beşiktaştı. Ve maçın kırılma anlarından biri Ernst’in karşı karşıya kaçırdığı pozisyondu. O golü atsaydı belki de her şey farklı olabilirdi.

Sahanın en iyisi Stoch derken,stoch’un caner’e yolladığı mükemmel ara pasını ve sonrasında Sow’un attığı golü de es geçmeyelim. Beşiktaş’ta Tanju gerçekten iyi bir oyun çıkardı. 2.yarı sahada Fenerbahçe hiç yokken yine kazanmayı bildi.. Umarım diğer haftalarda sahada daha iyi Fenerbahçe görürüz..

Yazan:Cem Kurtuluş

Masa da masaymış ha / Edip Cansever

2012-02-05T02:56:00.000+02:00

Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Ekmeğin havanın yumuşaklığını koydu

Adam masaya
Aklında olup bitenleri koydu
Ne yapmak istiyordu hayatta
İşte onu koydu
Kimi seviyordu kimi sevmiyordu
Adam masaya onları da koydu
Üç kere üç dokuz ederdi
Adam koydu masaya dokuzu
Pencere yanındaydı gökyüzü yanında
Uzandı masaya sonsuzu koydu
Bir bira içmek istiyordu kaç gündür
Masaya biranın dökülüşünü koydu
Uykusunu koydu uyanıklığını koydu
Tokluğunu açlığını koydu

Masa da masaymış ha
Bana mısın demedi bu kadar yüke
Bir iki sallandı durdu
Adam ha babam koyuyordu.

EDİP CANSEVER

Işık Sönmüştü !

2012-02-04T13:30:00.000+02:00

Bir ışık vardı

Yanıp duruyordu

Ben ona bakıyordum

O bana

Sonra baktım ,baktım

Güldüm sonunda

Sonra aniden söndü

Ben de sönmüştüm

Bir şey varsa var demiştim

Yoksa da vardır

Ama ışık sönmüştü artık

Yazan:Cem Kurtuluş

Nasıl/Özdemir Asaf

2012-02-04T13:17:00.002+02:00

Kim nereden biliyor

Kimse bir yerden bilmiyor

Kimse kimseden bilmiyor

Kimse bir şey anlatmadı ki

Herkes kendinden biliyor

Kimse bir şey anlatmadı ki

Ben bunları ondan biliyorumsa

O bunları benden bilmiyor

Bana kimse durup anlatmadı

Ben,durun anlatayım dedim

Anlattımsa alışılmamış

Kimse bir şey anlamadı

Bu gece,gecelerden biridir

Ben,gece gündüz bekledim

Kimse bunu demedi

Ben ,gece gündüz bekledim

(Özdemir Asaf,Çiçek Senfonisi, syf 160)

Bur/Özdemir Asaf

2012-02-04T13:12:00.000+02:00

Her yıl bir yerde bir kadın böyle güler.

Ben tasalarımı alırım

Tasalarda yerimi

Bir çağrıya ısıtırım kendimi

Her yıl bir yerde bir kadın böyle güler

Sezer benim dinlediğimi.

O sonra susar

Ben düşünürüm o biter.

(Özdemir Asaf,Çiçek Senfonisi,syf 166)

Görü / Özdemir Asaf

2012-02-04T13:09:00.002+02:00

Ne iyi olurdu,herkesin,

…Ben yalan söyleyebilirim

Ama sana değil…

Bir ,sen’i olsaydı..

Ne iyi

Şimdi herkesin bir sen’i var.

Yalan söylediği

(Özdemir Asaf,Çiçek Senfonisi, syf 167)

Kim Bender demişti ki; Burası Kadıköy !

2012-02-04T11:54:00.001+02:00

Gitmek istediğimiz yer deniz kıyısı

Kum ,çakıl taşları, yosunlar

sahilde birkaç tanımadık yüz

birkaç bira şişesi

şaraba selam duruşlar

iki kitap sayfası açmak

Zengin saymıştık kendimizi ok terse döndü cebimiz delikmiş

Düş sayfalarında bir şeyler arayıp durduk

Aranılan Andıran otundaymış

Sayfa 26’da c.t rotayı belirledi

Dönmek, dönemedik

Ama gerçekten dönmek gerekiyor-muş bazen

Dönenler de vardı limana

Limanda tutsak olarak yaşayanlar da

Zaman geçti, esti rüzgar

Yine aynı ben olarak kaldın

Şarap şişen ile denize selam verdin

Her şey güzelmiş dedin, güzellik aldatıcıydı

Biz miydik ona kanan

Taksim, Kadıköy sokakları

Bir deplasman yolculuğu

Tarih belki bizi de yazar

Tarihin bizden haberi varsa

Rotayı belirleyen c.t ise tarihin ondan haberi vardır

Ama biraz geç oldu

Günlükler okuduk onaylanmak için

Geceler bize düşman oldu

Sen Hüdaverdi bisikletinle karanlıkta dolaşıp durdun

Başka bir hayat

Mümkün mü

Rotayı değiştirmen gerekiyordu İsmail

Bütün o sankiler

Hatıralar

Kıyıda sığınacak bir şey buldun

Sığındın

Şarabın yanında

Yalnızlar liginde üst liglere oynamak

Şampiyon olamadık

Ama çizgiyi biz belirledik

Topun başına çizgi metin geçti

İki şişe ucuz şarap bir tarih yazabilir

Belki de tarihi ilk baştan beri biz yazdık

Eğer öyle bir tarihe gerek varsa

Kadıköy sokaklarında boş kitap sayfalarına bakıp, pahalı plaklara gözün takıldı

Para dedin pul dedin

Cepler delik

Kaçış yolu bul

Ve sokak

Yıllar geçse de aynı

Ama etraf karanlık

Şarabın tadı damağında kaldı

Ve Kadıköy

Kim Bender demişti ki; Egzozların ardından yükselen ayrılık şarkısını duydun mu?

Burası Kadıköy !

Onlar bize düşman biz onlara

Parasal sorun önümüzü tıkadı

Söyleyecek sözün kalmadı

Ve bitiş

Tren in sesi kesildi

Savunma derinliği

Buna müsait miyiz

Şimdilik zor

Ama Kadıköy’e geldik..

Yazan:Cem Kurtuluş

Samsunspor -3 Fenerbahçe -1: Mücadele Etmezsen Kaybedersin !

2012-02-03T15:51:00.000+02:00

Son haftalardaki düşüş devam ediyor. Geçen haftada hatırladığınız üzere Mersin maçının ikinci yarısında sahada koşmayan, mücadele etmeyen bir Fenerbahçe takımı vardı. Bu, bu haftada devam etti. İlk 10 dakika oynuyor gibi gözükse de diğer dakikalarda hep Samsun spor ataklarını izledik. Elbette zemin iyi değildi ama bu bahane olarak gösterilemez. Her Futbolcu için bunun sorunu var.

Ama Futbolcular koşup mücadele etmezse zemine suç atmak bahane sayılmaz mı? Aykut Kocaman, takımın teknik direktörüdür. Ama Futbol takımında oynamış herkes bilir ki forma aslanın ağzındadır. Çıkarsın ,oynarsın. Burada Aykut Kocaman’ı suçlamanın anlamı yok. Özer’i eleştirebilirsiniz Aykut kocaman ondan vazgeçmediği için.. Sonra Bienvenu’nun oyundan çıkması eleştirilebilir bu doğaldır..

Özer,ilk golün pasını verenlerden biri, bunun haricinde koşuyor gibi gözükse de vasat bir oyun sergiledi. Maç boyunca göze batan oyuncu kimdir deseniz ‘’Yobo’’ derdim. Haftalardır takımın en iyilerinden. Cristian’ın net bir gol pozisyonu var onu kaçırmasa farklı olabilirdi. Gekas’ın penaltı pozisyonunda penaltı verilebilir de ,verilmeyebilir de.

Burada Hakemi suçlamak yersiz. Samsun oyun genelinde baskılı oynadı,Fenerbahçe ise geriye çekilen taraf oldu. Stoch gol haricinde pek varlık gösteremedi. Bienvenu’ya istediği paslar gitmedi. Caner ,çok çalıma girdi,çok top öldürdü. Mehmet topuz kaç haftadır vasat bir görüntü sergiliyor.

İkinci yarı toparlanır Fenerbahçe diye düşündük ama burada da yanıldık. Samsun daha da yüklenmeye başladı. Gekas yine sahneye çıktı. Alex sonradan oyuna girse de o da skoru değiştiremedi. Samsun oyun kontrolünü ele geçirmişti. Beşiktaş maçında daha çok mücadele eden bir Fenerbahçe sahada görmek istiyoruz.

Yazan:Cem Kurtuluş

Abhorrence - Evoking the abomination (2000): Terör,Pislik,Kaos Karmasyonu

2012-02-02T15:19:00.000+02:00

Brezilya piyasasının yer altı çeteleri bitmek bilmiyor. Bunlardan birisi de ‘’ Abhorrence ‘’ . 1997 yılında kurulan grup death metal ‘in bütün pisliklerini içinde barındırıyor. Öldürücü sound, ölüm kusan vokaller, liriklerde satanizm, savaş,ölüm temaları.. Asıl patlamayı ‘’ Evoking the abomination’’ albümüyle yaptılar.

İlk şarkıdan son şarkıya kadar öldürücü bir albüm sizi bekliyor. Güney Amerika death metal ihtişamını yansıtan bir albüm olmasının yanında ,taramalı tüfeklerle beyninizin içini dolduran bir albümde denilebilir. 2 kardeşten böyle deli bir performans. ‘’Abattoir’’ şarkısıyla makinalı tüfek davullarla, öldürücü vokallerle kafayı yedirtiyor.

Bu uzun süre devam ediyor. Bizi kaos’un içine katılmamıza davet ediyor. Sepultura’nın dönemi akıllarımızda kalıyor igor kardeşler aklımıza gelmiyor değil. Albüm tüm hızıyla derken albüme ismini veren ‘’ Evoking the Abomination’’ şarkısı bize kafayı yedirtmeye devam ediyor.

Boyun felci geçirmek bu olsa gerek . Davul işlerini yürüten Fernando Arroyo öyle mükemmel iş çıkarmış ki delirmemek elde değil. Liriklerse ise mezarlıkların yıkıntılardan, Haçların yok edilmesinden kısacası anti-din teması hakim.. Nefret ,bütün hızıyla ‘’ Sacrificial Offerings’’ şarkısıyla devam ediyor.

Kötülükler, nefret, şeytan ve kiliselere duyulan nefret azalmıyor büyük nefretle devam ediyor ve şarkının özeti

‘’ Rise Satan! Master of evil enthroned!’’

Kaos’un içine giriyoruz ‘’ Hellish Annihilation’’ şarkısıyla. Fernando Arroyo hünerlerini bu şarkıda da sürdürüyor,vokal ise ölüm kusmaya devam ediyor . Bütün Hristiyanlara ölümcül darbeyi vur mesajı veren bir şarkı.. Kafayı yememek elde değil dinlediğimiz süreç boyunca. Ve araya sıkıştırılmış kısa sololar sonrasında yine fernando arroyo’nun o deli performansı.

Öfke kaldığı yerden devam. Kiliselere lanet yağmaya devam ediyor . Öldürücü sound, beyin dağıtıcı davullar kafayı yedirtmeye devam ediyor. Kilisedeki piçleri kirlet ve soykırımı yok et mesajı veren bir şarkı. Ve sololar eksik değil uzun ve hızlı sololar şarkının tadı ,o lanet atmosferde boğuluyoruz.

‘’ Abhorrer Existence’’ arroyo kardeşlerin delice performanslarıyla şarkı devam ediyor. İsa’nın lanetinden, şeytanın yeniden doğuşundan bahsediyorlar şarkıda . davulda fernando arroyo yer yer yavaşlasa da sonrasında hızlı davullar geliyor ve yavaşladığı kısımlarda hızlı sololarda bizi uçuruma doğru biraz yaklaştırıyor.

Bu albüm için denilebilecek tek şey ‘’Terör ,Pislik,Kaos karmasyonudur ‘’

Dinlemeniz önerilir. Death metal piyasasındaki en iyi albümlerden biridir.

Yazan:Cem Kurtuluş

Biz kim miyiz? Sen iyi bilirsin bizi !!

2012-02-02T12:15:00.000+02:00

Biz Kim miyiz

Biz parasıyla bilet alanlarız

Biz sizin satın alamadıklarınız

Siz, bizle uğraşmayı sevenlersiniz

Biz, siz istediniz diye bağıranlar değiliz

Kendimiz istedik mi bağıranlarız

Protesto ettik mi kodese tıkılanız biz

Arkamızda yönetici bırakmayanız biz

Yöneticilerin bize muhtaç olduğu kişileriz biz de

Bir deplasman otobüsü koltuğunda 2 koltuğa 4 kişi oturanız

Siyasi partimiz , bizim takımımızdır

Koltuğumuz yok

Koltuk sevdalısı olmayanız biz

Biz arada kavga ederiz

Ama biz hep biriz

Biz hep bir arada bulunanlarız

Aynı renge gönül verenleriz

Renklerden koparılması istenen ama pes etmeyenleriz

Biz yöneticilerimiz tarafından aşağılananlar

Çapulcu olarak görülenleriz

Ama biz aramızda her şeyi paylaşanlarız

Bir birayı 10 kişi içenleriz

bir çorbaya 10 kişi bandıranız

Acı çekenleriz

Acı çektirenleriz

Ama sonu ne olursa olsun pes etmeyenleriz

Biz ,sizin istemedikleriniz

İşiniz görüldüğünde bizi siktir edenlersiniz siz

Biz mi kim miyiz

Biz her şeyi elinde bulunduranlarız

Yasaklara karşı dik duranlarız

Biz paraya değil sevgiye bakanlarız

Siz kim misiniz

Taraftarını dövdüren

Onları ezenlersiniz

Parası olmayanları dışlayanlarsınız

Dışarıda üşümesine, donmasına rağmen ‘’bırakın donsun diyenlersiniz ‘’

Biz endüstriyel ‘e karşı olanlarız

Pankartlarla dertlerini anlatmaya çalışanlarız

Emeğin yanında olanlarız

‘’Formanın hakkını verenler yalnız kalmazlar ‘’ diyenleriz

Her şeyin bir oyundan değil daha ötesinde olduğuna inananlarız

Biz kimiz anladın mı

Biz sadece biriz

bir arada olanlarız

Yıkmaya çalıştıkların ama yıkamadıklarınızız.

Yazan:Cem Kurtuluş

Looking For Eric: Hayata Çalım Atmak

2012-02-01T14:20:00.000+02:00

Eric Cantona, o bir dahi Mancester United Tribünlerininin belki de George Best’ten sonra sevdiği en iyi futbolcu.. Futbolculuğu yanı sıra taraftara tekme atmasıyla ünlü. Looking For Eric, 90’ların Mancester Unıted’ını konu alan, Eric Cantona ile bütünleşmiş film, film de Eric Cantona olmasaydı ne için izlenirdi orası da ayrı bir soru işareti.

Aynı zamanda Endüstriyel Futbol’a inceden ayar veriyor. Ve Film detayına girmeden önce Mancester United’ın Sharp formaları bir dönem bende de vardı ama üstünde numarası yoktu..

Film’e dönersek Eric, cantona ile kafayı bozmuş bir postacıdır. Hayatı her geçen gün daha da kötüye gitmektedir. İş yerinde çalışan arkadaşları onu güldürmek istese de bunu başaramazlar.

Aynı zamanda iki üvey oğluyla ve onların soruyla yaşamaktadır. Sevdiği kadını unutamamış ,çevresinde onu kimse takmamıştır. Çocukları başka işlerin peşinde koşmaktadır. Hep aklında Cantona var. Unutumadığı tek şey Eric Cantona'nın attığı o muazzam goller , bir de sevdiği kadınla geçirdiği son gece..

Hafızadan silememiştir bu ikisini. Zaman geçtikçe aynaya bakarak kendine sorular sormaktadır. Ama bir türlü bunun cevabını veremez. Oldukça bu onun için zor bir yanıttır. Cantona, Eric’in hayat koçudur. O’nu sadece Eric görür. Tam umudu tükendiği zaman Cantona ‘’ vazgeçmemelisin’’ mesajı verir.

Ve Eric yaşantısına böyle devam eder. Zaman geçer üvey oğullarından birinin başı belaya girer. Sonrasında kendisinin başı belaya girer,bu beladan kurtulmak için çözüm yolları ararken Polisler bir gün evine aniden baskın yapar. Baskının sebebi, evinde silah bulundurmasıdır ve bu silah tavuğun arasına saklanmıştır.

Sonrasında Eric , bardaki ahbaplarını toplar . Başını belaya sokan Zac’ın evini basmaya giderler. Zac her şeyden habersizdir. 2 otobüs dolusu Mancester United taraftarı gelmiştir. Operasyon’u ‘’Cantona ‘’ maskeleriyle başlatırlar. Arabaların camlarını kırarlar,evi değişik bir hale getirirler. Zac için bu büyük bir ders olmuştur. Ve Filmin sonlarına doğru Eric, kızının mezuniyet törenine katılır..

Kısaca özetlemek gerekirse yaşamdan kopan ve her şeyini kaybeden bir adamın öyküsü üzerine olan bir film.. Film ise İşçi sınıfı,aşk ve Futbol üzerinden anlatılıyor. Ve Film’de bir replik var ki Futbol’u gereksiz bulanlara cevap niteliğinde. İşte o replik te şöyle;

Bir adam bir keresinde "karını değiştirebilirsin, politik görüşünü değiştirebilirsin, dinini değiştirebilirsin ama asla ve asla tuttuğun takımı değiştiremezsin" demişti.

Film Puanı: 10/5

Yazan:Cem Kurtuluş

Fenerbahçe -2 Mersin İdman Yurdu-1: İki Ayrı Fenerbahçe

2012-01-30T02:58:00.001+02:00

Son maçlara baktığımızda hep sahada iki ayrı Fenerbahçe olduğunu görüyorduk. Bu, bu maçta da devam etti. İlk yarı skor 5-0 olabilirdi. Mersin’in hiç atağı yoktu. Fenerbahçe atak üstüne atak yapıyordu. Volkan’ın eline ilk yarı top bile değmedi. Tempo çok yüksekti bunun sonucunda da 2 gol geldi.

Bienvenu ve stoch gollerin sahipleriydi. Stoch, yine enfes bir gole imza attı. Bu gollerini bu sene çok görüyoruz. Bienvenu’da önüne düşen topta güzel bir gole imza attı. Bu maçta ailesinin gelmesi ve Sow’un transferiyle Bienvenu daha farklı oynadı.

Stoch oyunda yoktu ama bir golle ben buradayım dedirtti. Özer,bu maçta en iyi oyunlarından birini çıkarmasına karşın maçta ıstıklandı. Güzel işler yapmaya çalıştı maçta. Alex’te her zaman ki gibi aralara klas paslar attı.

Gökhan’ın sakatlanarak çıkması takım için hiç iyi olmadı. İkinci yarı ,sahada bambaşka Mersin İdman Yurdu takımı vardı. İlk yarıdan ders almış gibiydiler. 75.Dakikaya kadar Fenerbahçe’nin atağı yoktu.

Devamlı Mersin ataktaydı ve gol geliyorum demişti, golü de erken buldular. Bu oyuna eminim taraftarlarda şaşırmıştı. İkinci yarı, Fenerbahçe atağa hiç çıkamadı. Cesur oynayan Mersin İdman Yurdu takımıydı,yenilseler de bu cesaretlerini başka maçlarda sürdürmelerini de beklerim.

Maçın sonlarına doğru Kaleci’nin korner kullanılırken gol atmak istemesi de aklımızda kalanlardan. Bu maçta da Fenerbahçe Korku tünelinden geçip 3 puanı kendi hanesine yazdırdı. Özellikle en ciddi rakibi Galatasaray’ın puan kaybettiği haftada,haftayı 3 puanla kapatmaları iyi oldu.

Maçta akılda kalanlardan biri; Fenerbahçe Tribünlerinin deplasman yasağına gösterdiği tepkiydi..

Yazan:Cem Kurtuluş

Kesmeşeker Konseri ve Kritiği: HAYMATLOS ( 27 OCAK 2012)

2012-01-28T17:53:00.000+02:00

Uçsuz bucaksız azınlık karlı hava da Kesmeşeker için yola çıkmıştı. Kar, kış dinlemeden tek gerçeğin Kesmeşeker sevgisi olduğunu her zaman belirtmiştim. Ve bu konserde de bu belli oldu. Soğuk havada bizi ısıtan tek şey Kesmeşeker’in melodileri oldu. O melodilerle ısınmış olduk. Konser 23-10 gibi başladı.

Önlerde yerimizi almış şarkılara eşlik ediyorduk. Eğ başını eğeceksen yeni versiyonuyla, yeni albümden Metin Kurt Yalnızlığı, Acıların Kralı, Gerçekten Özleyince, Para Pul ,Kaptan çalınan parçalardan bir çoğuydu..

Elbette çalınmayanlar da vardı. Maria, Senin İçin ,En Çok seni.. Konserde ara verilmiş, dinlenmeye çekilmiştik. Sonrasında Tek Sorumlu, İşte Güneş, Eyalet çocukları, S.O.S ikinci yarıda çalınan parçalardandı. Şarkılar devam ettikçe biz kendimizden geçmeye devam ediyorduk az kişi şarkılara eşlik etse de böylesi daha güzeldi.

Farklısı beklenemezdi. Bu soğuk havada bizi ısıtan tek şey Kesmeşeker’in o sıcacık melodileri oldu. Ve Konser tam bitecekken ‘’Tek Kişiyim Ben Hala ‘’ bizim için güzel oldu. Aslında yeni albümden Tezatlar kitabı bekliyorduk ama bunu da bir daha ki konserde göreceğimizi de ilettiler. Kaptan’a, Kesmeşeker’e, bu karlı ve buzlu havada Kesmeşeker’i bırakmayan uçsuz bucaksız azınlığa selam olsun.

Yazan:Cem Kurtuluş

İ.B.B -3 Fenerbahçe-2

2012-01-26T12:22:00.000+02:00

Alex’i tek forvet oynatmak geçen hafta işlemişti ama her hafta işleyemezdi elbette. Karşındaki takım sert savunma yapan, atağa iyi çıkan bir takımdı. Hava buzdu. Bu hava bahane edilemezdi. Kayseri maçında Alex’in attığı gol kalecinin hediyesiydi bu maçta da ona benzer bir şey yaşandı ama Alex bu defa golü atamadı.

Burada saha koşulları da önemli. İlk yarı boyunca sahada pozisyonu olmayan bir Fenerbahçe vardı. Oyunda elle tutulur bir oyun yoktu. İ.B.B’nin 9 kişiyle savunma yapması gözümüzden kaçmadı. Bu savunmanın aynısını başka takımlara karşı da yapmasını isteriz. Golden sonra Arif Erdem’in bu kadar sevindiğini hiç görmemiştim. Defans yoktu, orta saha baskı yapmıyordu, forvetsizdik.

Sivas maçındaki gibi olmasa da bu maçta ona benzer bir tablo vardı. İkinci yarı sahada daha farklı bir Fenerbahçe vardı. İkinci yarının başlarından itibaren top hep Fenerbahçe’nin ayağında oldu. Ve ikinci yarı görevler değişmişti. Bilica çıkmıştı oraya Ziegler geçmişti Yobo tek stoper oynuyordu.

Çoğu zaman Ziegler ileri geçiyordu. Orhan,gökhan’ın yerinde oynuyor ama hep geri pas atıyordu takımın oyununu yavaşlatıyordu. Henry Bienvenu girse de pek etkili olamadı. İ.B.B savunması buna geçit vermedi. Emre’nin golüyle rahatlasak da sonrasında İ.B.B’nin golü takımın moralini bozdu.

İ.B.B’li oyuncuların Arif Erdem’in öğrenciyiz mesajı verdiğini yerde yatan Doka ile gördük. Dokunmasa bile düşen bir oyuncu Doka.. Webo’nun üzerine basılsa da bu kadar kıvranmasına da anlam veremedim.

Skor 3-1 ‘e geldiğinde Alex’in golü rahatlattı gibi gözükse de maçın böyle biteceği belliydi. Soğuk havaya rağmen takımını yalnız bırakmayan Fenerbahçe taraftarına sonsuz teşekkürler.. Son olarak Arif erdem ,umarım bu 9 kişilik savunmayı başka takımlara da uygular..

Yazan:Cem Kurtuluş

TRİBÜN VE SİYASET:Farklı Görüşlerin Tek Bir Ruhta Birleşmesi !!!

2012-01-26T02:40:00.000+02:00

Siyaset her zaman Tribün’ün içinde olmuştur. Tribün Kelimesi Roma İmparatorluğu döneminden gelme tam açılımı ise şöyle ;

‘’ Roma Cumhuriyeti ve İmparatorluğunda 2-3 seçilmiş magistra ve idari ve / ya da askeri görevlilerce paylaşılan unvan. Kelime, Antik Roma’da insanların askerlik ya da oy verme amacıyla bölünmüş oldukları kabile anlamındaki Tribe (tribus) sözcüğünden türetilmiştir.’’

Eski Roma’da böyle denilse de günümüzde Futbol maçlarında,Basket maçlarında ve diğer maçlarda çok ayrı anlamı var..

Tribünün içinde aynı renge gönül vermiş insanlar çoğu zaman dışlanmıştır. Aynı 70’ler ve 80’ler döneminde olduğu gibi insanlar kendini belli kategorilere ayırmıştır. Kimi İslami düşüncelere yönelirken kimi ise aşırı sol gibi düşüncelere kapılmıştır.

Sadece bu siyasi fikirlerden dolayı insanlar birbirine kırdırılmıştır. Aynı renklere gönül verenler sanki farklı renklere gönül veriyor gibi gözükmüştür. Siyasette insanlar Kürt –Türk- beyaz –siyah diye ayrılırken Tribünde ‘de bu böyle ayrılmıştır. Oysa ki tek bir renk yeterli değil miydi? Bunların hepsi nedendi?

St.Pauli Tribünlerinin ‘’Dazlakları siktir edin bizimle bağırın ‘’ deyişi bile bunun için önemliydi. Birlikte olabilmek için bu yeterliydi. Herkes bir siyasi simgenin peşinde olmak zorunda mıydı? Hazımsızlık söz konusu muydu? Çekememezlik?

Tek bir grup altında toplanıp bağırmak zor muydu ya da farklı farklı düşüncelere ayrılıp diğerlerini dışlamak doğru muydu? Herkesin ideoloji vardır elbette, ama bunu takımından üstün tutmak ahmaklıktır ya da ideolojisi uğruna belli şeyleri hiçe saymak doğru değildir.

Amerika karşıtı ve İsrail karşıtı insanlar olabilir dünyada olduğu gibi ,bulunduğun yerde de olabilir. Tribünlerde pankartlar hep bir mesaj vermiştir. Bunun için pankart idealdir. Ama sadece İsrail ve Amerika’yı sevdiği veya sevmediği için dışlanmak.. İşte Tribünde de bu gibi durumlarla karşılaşıyoruz.

Aynı otobüste gittiğin birine sadece görüşü ayrı diye dışlamanın doğru olmadığını söylemek gerekir. Sadece rengi ya da dini farklı diye otobüsten dışlanmak. Bu gibi durumlar mevcut.

Tribün grupları arasındaki siyasi düşünceler de çok ayrı. Ama bu siyasetin Tribünde olmadığı anlamına gelmez elbette. Kimi zamanlar sadece Emniyetin söylediklerine hareket edenler varken kimileri ise bundan bağımsız hareket ediyor.

Kimileri takımları için yapılan eylemler için yürümezken kimileri bu bağımsız düşüncede birleşiyor. Tribün gruplarının kendi dünya görüşünü belirtmesinde sakınca olmasa da ,kendisine karşı siyasi düşünce de saygı duymalıdır.

Şöyle bir gerçek var ki siyaset gerçeğini Tribünlerden silemeyiz. Endüstriyel Futboldan önce Siyasette Futbola ‘’Hayır’’ demeliyiz. Bunu gerekirse Pankartla gerekirse başka yollarla anlatmalıyız. Siyaseti tribünlerden silebilir miyiz işte orasını bilmiyorum.

Yazan:Cem Kurtuluş

Erken Kaybedenler: Kainatta yapayalnız kalmış erkek çocukların hikayesi

2012-01-23T23:03:00.002+02:00

Yanımızda olduğu halde fark edemediğimiz bazı öyküler vardır. Bu öykülerin içinden bir parça her zaman kendinizden bulursunuz. ‘’Erken Kaybedenler’’ isimli bu kitapta öyle bir öykü..

Eskilere ,kaybettiklerinize, sert geçen mahalle maçlarına, ettiğiniz kavgalara, suçladıklarınıza, aşık olduğunuz komşu kızına, aşık olduğunuz kızın annesinin ne denli bir güzelliğe sahip olduğuna, delikanlılara, serserilere.. Tüm başrollerimiz erken kaybedenler kitabında toplanmış..

Emrah Serbes / Erken Kaybedenler /Anneannemin Son Ölümü :Anneannenin toplumun dışında kaldığına dair bir portre çiziliyor. Lafını esirgemeyen, torunuyla bir ömür geçiren, onunla her şeyini paylaşan, matematik hocasına kancık diyen bir anneanne , partilerin söylediklerine inanmayan torunundan yardım alan biri , cesur bir kadın.

Toplumda dayatılan fikirleri hiçe sayan bir anneanne ve bir torun.. Seçim zamanında torununun fikriyle ‘’TKP’’ye oy veren bir anneanne.. Altı çizilecek yerler de var. Devlete dair, sevgiye dair çoğu şey..

‘’Ayrıca imkan olsa terör örgütlerine veririm oyumu çünkü bu devletin yıkılmasını istiyorum, çünkü annem babam öldüğü zaman hiçbir şey yapmadı devlet ,ayrıca Yasemin düşünmek için süre istediği zaman hiçbir devlet büyüğünün araya girip işleri yoluna koymak için çaba sarf ettiğini de görmedim. Hep boş vaatler; yaralar sarılmadı.

‘’ Çünkü büyüdükçe arzularım küçüldü, şaşkınlıklarım küçüldü, beklentilerim küçüldü. Büyüdükçe öyle küçüldüm ki içimde taşacak bir şey kalmadı. Büyümenin bir bedeli varsa işte bu, yarım metre uzadım, yirmi kilo aldım ve dünyadan vazgeçtim.

‘’ Rastgele bir numara çevirdim, genç kız açtı."Pardon devlet memuru musunuz?""Sapık mısınız?""Hayır. Memur musunuz?""Değilim." "Güzel. Ben sapık değilim siz de memur değilsiniz. Peki o zaman bu şehrin en işlek caddesi hangisi acaba? Herkesin bir gün mutlaka geçeceği cadde." "Ne bileyim, İstiklal Caddesi herhalde. Sen kimsin?""Bu hayatta rastgele çevirdiği telefon numaralarında karşısına çıkan seslerden başka kimsesi kalmamış biriyim. Belki de ben senin şuuraltınım.""Kaç yaşındasın sen?"

Beni boş ver. Konu ben değilim ki. Hiçbir zaman da olmadım. Asıl sen kimsin? Senin heyecanların neler, tutkuların neler, hayal kırıklıkların neler? Şu hayatta başın sıkıştığında ilk kimi ararsın? Seni karşılıksız seven insan kimdir, ne bok yersen ye seni bağrına basacak kimdir? Eğer böyle biri varsa bu akşam onu ara, halini hatırını sor bu vesileyle. Yoksa sen de bir gün benim gibi yapayalnız kaldığında, ufacık bir şeyi danışmak için bile arayacak kimseyi bulamazsın. Bu sözlerimi harcanmış yıllarımın manifestosu olarak kabul edebilirsin. Çünkü büyük bir tecrübeyle konuşuyorum, tecrübe ıstıraptır güzelim ve zannettiğinden çok daha fazla ıstırap çektim. İstersen sonra yine araşalım, daha 64 dakika bedava konuşma hakkım var çünkü." ...

‘’Sevgi budur, gözlerini kapadığında oradadır ve bir milyon sene sonra bir milyon insan arasında da görsen ,ha işte o dersin.’’

‘’Sonuçta sevilen her kadın güzel bir şarkıdır, bütün sözlerini hatırlayamazsın belki ama melodisi aklında kalır ‘’

Emrah Serbes / Erken Kaybedenler /Zannettiğin Gibi Değil: Barmenler her zaman sizi kapı dışarı eden barmenler ,görüntüne bakınca karar veren barmenler. Genellikle gıcık insanlardır. Bu öyküde büyüme sancıları çeken, abisinin peşinden giden onu taklit eden yeni yetme ile tanışıyoruz. Çok da fırlama. Ağzı bozuk aynı zamanda abisinin sevgilisine göz koyan biri. Babalarını kaybetmişlerdi yeni yetmenin yanında kimse yoktu genellikle. Ama dayak yediği zaman bile abisi yardıma koşuyordu, Abi’sinin de dayak yediği zamanlar da oluyordu. Barmenler için söyledikleri ne kadar da doğru o kısım da şöyle geçiyor

‘’Barın önünde durmuş, herhangi birinin çıkmasını bekliyordum. El ele tutuşmuş iki sevgili çıkarken kapıyı tutup girdim, barmene bakmadan yürüdüm. Barmenleri sevmem, genellikle gıcık insanlardır. Dünyanın en önemli işinin kokteyl yapmak olduğunu zanneden, bu yanılgının büyüsüyle de kasım kasım kasılan tiplerdir; yüzlerini görmeye bile tahammül edemiyorum.

Emrah Serbes/Erken Kaybedenler/Korhan Ağbi’nin Kardeşi: 90’lar,mahalle maçları, unutulmayanlar ve hafızada kalanlar ,edilen kavgalar..

Aycan çok güzel bir kızdı. Erhan ilk günden beri onu ellemek istiyordu. Korhan Abi’nin kardeşi olduğu için biraz da uzak duruyorlardı. Korhan belalı birisiydi canı sıkıldığında tokat atmayı seven bir tipti, mahallede böyle tipler her zaman mevcuttur. Her maç yapıldığında kaleye geçerdi, çok gol yediğinde dayak yerdi. Korhan o’nu aşağılardı ‘’kova ‘’ diye. Erhan ise sürekli gol atardı. Erhan bütün planları Aycan’ı ellemek üzerine kurmuştu.

Ama bunu nasıl yapacaktı bilmiyordu. Erhan’ın tek fikri vardı Aycan’ı kazan dairesine çağırıp orada memelerini ellemek. Günler geçiyordu Erhan deliriyordu. Bir gün sonunda kazan dairesine gelmişlerdi farklı bir bahaneyle. Ve sinsice yaklaştı Erhan ,memelerini ellemişti Aycan’ın. Gerizekalı diyerek oradan uzaklaşmıştı Aycan.. Erhan, kendi takımı için çok şey ifade ediyordu.

Sadece futbolcu değildi.. Erhan küsmüştü gitmişti ,yapılacak başka yoktu. Yine yalnızlığına mahkum olmuştu. Tek başına mahalle maçlarını izliyordu. Yalnızlığı devam ediyordu aynı kaleciliği gibi. Aycan’la bir daha konuşmak istiyordu Erhan ama o ara Aycan okula gelmiyordu. Bu sıkıntılı bir durumdu. Ve grev sonuçlanmıştı ,kazanmışlardı. Bunun sonucunda rakı aldırmıştı babası.

Sonrası daha kötüydü. Ekonomik krizden dolayı babası işten çıkarılmıştı ama asıl sebep de bu değildi. Fabrikalarda bu hep böyle olurdu. İş’ten birileri çıkardı haklı veya haksız. Tazminat veriliyordu. Tazminatı aldıktan sonra kendilerine bakkal dükkanı kiralamışlardı hayatlarını öyle devam ettiriyorlardı.

Bu öyküden birkaç alıntı..

‘’ Erhan küstü gitti. Cümle alem siksin ki bir daha konuşmayacakmış. O gidince tamamen yalnız kaldım. Mahalle maçlarını kenardan seyretmeye başladım. Çünkü Gözde Yapı Kooperatifi futbol takımında Erhan, hem santrafor, hem kaptan, hem antrenör, hem de kulüp başkanı gibi bir şeydi. Şu hayattaki bütün torpilim oydu.

‘’Eve gidip kitabı okumaya çalıştım. Beş sayfa sonra sıkıldım. Orhan Kemal iyi bir yazardı muhtemelen ,beş sayfadan çıkardığım sonuç, ders kitaplarında okuduğum şeylerden daha güzel olduğuydu. Ama bana okumanın kendisi saçma geliyordu. Birinin anlatmak istediği bir şey varsa, başından geçen ilginç bir hadise örneğin, doğrudan bana gelip anlatmasını beklerdim. Eğer bunu herkese birden anlatmak istiyorsa film falan çekmeliydi. Ayrıca filmlerde insanlar gülerler, ağlarlar, öpüşürler, her şeyi görürsün. Kitaplarda böyle bir şey yok, sadece her okuyana göre değişen bir takım yaklaşık hisler var, görüntüyü sen yapıştırıyorsun üstüne. Olmayan bir filmi kafanda çekmeye çalışıyorsun hiçbir şey görmediğin halde her şeyi gördüğünü zannediyorsun. Ayrıca bir kitabı herkes aynı anda okuyamaz. Ama filmi pek çok kişi salonda seyreder. Video bile olsa en azından iki üç kişi aynı zanda seyredebilir. Ve tabii sevgilinle beraber seyrediyorsan el ele tutuşabilirsin, konuyu kaçırmayacak oranda öpüşebilirsin. Bunun da yarattığı bir enerji var. Film akar, kitap durur..

‘’Başka kiminle arkadaşlık yapabilirim acaba diye düşündüm, sınıfımdaki çocukları geçirdim aklımdan, kimseyle yapamazdım. Yalnızlığa mahkumdum. Benim Kaderim buydu zaten, maça alsalar bile değişmiyordu. Onlar hep birlikte oynuyordu, ben kalede yapayalnız bekliyordum. Sonra da gol yiyince kızıyorlardı.

Emrah Serbes/Erken Kaybedenler/Denizin Çağrısı: Deniz kıyısına giderken yanına kova küreklerini mi yoksa yeni alınan plastik kamyonunu alması gerektiğine bir türlü karar veremeyen ufak bir erkek çocuğunun yaşadığı ikilemi okuyoruz. Kumla oynarken kurulan arkadaşlıklara tanıklık ediyoruz.

Kova ve kamyon arasında yapılan tercihler, yapılan yaramazlıklar. Bikinili bir kız önünde durdu, göğüsleri çıkmamıştı. Ve bikiniyi üstlü giymesinden şikayetçiydi Osman. Göğüsleri çıkmamıştı. Hava yapmana gerek yok diye Sedef’i ağlatmıştı. Sedefle günden güne birbirini tanıyorlardı. Sedef, eşyalara bakmak için görevliydi ama Osman girince denize o da girdi . Dayanamadı. Denizin çağrısına uydu sadece. Tek yaptığı buydu. Ve şu kısmı alıntılamak gerek.

‘’ Kış geldiğinde Sedef’i bütünüyle unutmuştum. Doğrusu şöyle; hatırlayıp ,hatırlayıp unutmuştum. Sanki aramızda hiçbir şey yaşanmamış gibi. Alelade bir yaz aşkı gibi. Sanki Sedef ancak ismi geçtiği zaman hatırlanan hayalet arkadaşlardan biriymiş gibi. Sanki deniz kenarında bütün gün kumdan kale yapmamışız gibi, sanki pansiyonun sahanlığında yan yana oturup konuşmamışız, yıldızlara bakıp nedir bu kainatın esbabı mucibesi diye düşünmemişiz gibi. Unutmanın acısı, ayrılığın acısından farklı. Ayrılık hüzne yakın, unutmak kasvete. Yani birini er geç unutmaya mahkum olduğunu bilmenin kasvetinden bahsediyorum. Birini yavaş yavaş unuttuğunun bilincine vardığın anların sıkıntısından bahsediyorum. Belki de neden bahsettiğimi bilmiyorum, sadece üzülüyorum. Vasıfsız keder.

Emrah Serbes/Erken Kaybedenler/Cahide: Heyecanlar, söyleyemediklerimiz, söylemekten korktuklarımız.. Cahide öyküsü bu tür şeyleri içinde barındırıyor. Cahide’ye aşkı uzun zaman önce başlamıştı. Sadece o aşık değildi onunla birlikte 6 arkadaşı da . Kapı komşularıydı. Cahide ile annesi pazara çıktığında onlara yardım ederdi hep. Cahide’yi gördüğünde kalbi içinden çıkar gibi olurdu.

İsimleri bazen karıştırırdı ‘’Annesine kıymet yerine tıynet demesi gibi’’. Cahide’ye mahalle de herkes laf atardı, güzel bir kızdı ama namuslu kızlar gibi kalkıp onlara cevap vermezdi. Arkadaşları Cahide’nin orospu olduğunu söylüyordu. Arkadaşları mecbur bize de verecek diyordu ama o tamamen farklı düşünüyordu.

Çünkü fiziksel olarak düşünmüyordu. Gel zaman ,git zaman Cahide’nin evlilik haberi gelmişti. Hemen evlenecekti. Akrabası ile evlenecekti. Gelinliği giymişti yanındaki adam zarf atmıştı. Zarfı kapmıştı ama Cahide bunu görmemişti..

Emrah Serbes/Erken Kaybedenler/Üst Kattaki Terörist: Ağabeyi yedi yaşındayken şehit olan bir erkek çocuğunun “şehit kardeşi olmak durumuyla” baş etmeye çalışırken, üst katına taşınan saçı sakalına karışmış, mahallelice “terörist” ilan edilen erkek üniversite öğrencisiyle kurduğu arkadaşlığın öyküsü. Günümüzü anlatan, yanlış anlaşılmalara sebep olan barış isteyen bir kürt ile abisinin intikamını almak isteyen biri. Üst katta oturan genç şehit kardeşine iyi davransa da şehit kardeşi bunu hep yanlış yere yorumluyor. Türklükten bahsediyordu Nurettin ama sonrasında fikirleri de değişmişti.

Girişi de şöyle öykünün.

“Ağabeyim yirmi yaşında bu vatan için şehit oldu. Siz büyük şehirlerin ışıklı bulvarlarında elinizi kolunuzu sallayarak rahatça yürüyebilesiniz diye o gitti Çukurca’da mayına bastı. Ben yedi yaşındaydım o zaman. Cenaze günü çok güzel bir komando üniforması çektiler üstüme, mavi bereli. Ağlarsam, teröristlerin sevineceğini söylediler, tuttum kendimi, hiç ağlamadım.”

Emrah Serbes/Erken Kaybedenler/ Alçakgönüllü Arzular: İngilizceyi sevmeyen birinin yaşadıklarıyla alakalı bir öykü ile karşı karşıyayız. İngilizceyi sevmezdi, notları iyi değildi, tembeldi, haylazlık yapmaktan hoşlanırdı. 15 tatilinde keyif yapacağı yerde babası ona İngilizce öğretmeni tutmuştur adam olsun kırıklarını kurtarsın diye.

Kız çıtı pıtıydı ondan gözlerini alamıyordu. Gizem aklından çıkmıyordu onun hayatını mahvetmişti Gizem. Ona dair her şeyi düşünüyordu. Gözleri, saçları, tokası.. Gizem ona güzel öğretmişti her şeyi, her şeyi kolay kapmıştı. Ama Gizem’e zafer duygusunu yaşatmak istemiyordu. Çünkü ona sahip olamayacağını biliyordu.

Sınava girmiş düşük not almıştı. Babası saydırıyordu. Ben senin için her şeyi yapayım sen okuma diyordu. Küfürleri saydırdı da saydırmıştı. Sonrasında gizemle bu durumu konuşmuştu, parayı ortak bölüşmelerinden bahsetmişti. İlginç bir teklifti bu. Bunları konuşurken gizem saçını okşadı.

Sonra ensesinden tutup dudağından öpmüştü. Altı saniye sürse de ikisi de bunu unutmayacaktı. Anılar hep bir köşede kalırdı.. Gizem artık ders vermeye gelmeyecekti son olaylardan dolayı. Bir de başka durumlar vardı. Okula gittiği günde Gizem , ‘’ben Amerika’ya gidiyorum’’ demişti. Üzgün olduğu halde sevindim demişti el sıkıştıktan sonra yoluna devam etti.

‘’Vaktinde biri ülkemizdeki bütün kızları çok pis korkutmuş, hiçbirinde gerçeği söyleyecek cesaret bırakmamış’’

Emrah Serbes/Erken Kaybedenler/Kimi Sevsem Çıkmazı: Ergen erkek hikayeleri edebiyatımızda işlenmeyen bir konu. Emrah Serbes bu öyküde ergen hikayesine değiniyor. Sabah akşam çalışan didinen aynı zamanda aşkına karşılık alamayan bir ergeni konu almış.

Kahramanımızın üç ismi var Berke, Bülent, Nurullah. Onun niyeti Handan’ı ya da annesini ayartmak. Annesi onun için tam bir afetti, Handan’ın kardeşi de iyiydi ama yaşı küçüktü bu yaşlar sıkıntılı oluyordu onun için. Sonunda Handan’a açılmış handan buluşmaya kardeşiyle gelmişti.

Bu durum karşısında kendini garip hissetmişti. Bir daha arasaydı belki yalnız gelirdi. Handan’ın kardeşi daha ilgiliydi ona karşı. Handan ve annesi daha soğuk davranıyordu. Babası hep Ecevit ‘e oy verirdi oysa babasının arkadaşları hep MHP’liydi. Bir gün babasına isyan edeceğini biliyordu.

Herkes yaz tatilini gezerek geçirirken o yaz tatilini çalışarak geçiriyordu. Bu durum sıkıcıydı. Handanların apartmanının önünde dolanmaya başlamıştı. Şansını deneseydi bu defa yalnız gelirdi. Handanın annesi afet bir kadındı.

Bülentlerin edebiyat hocasıydı, güzel fiziği vardı onun karşısında büyülenmeyen yoktu. Kalçasını kalorifer peteğine yaslar romantik şiirler okurdu. Kimse ona kayıtsız kalamazdı. Bir gün Bülent’in yanına oturmuştu. Bacak ,bacak üstüne atmıştı. Aklını başından almıştı. Onun da dediği gibi;

‘’Bir kadını unutulmaz yapan şey ,bir vakitler ona duyulan arzunun şiddetiyle doğru orantılı değil midir ? O arzunun kıyısında, gerçekleşme olasılığının tam yanı başında,sanki arada başka hiçbir engel yokmuş gibi rahat davranabilmekle, kendini o tatlı yanılsamaya kaptırabilmekle doğru orantılı değil midir? Bu olgununda mı sorumlusu benim mutsuz geçen çocukluğum ? Cevap? Yok! Kalırsın öyle…’’

Bütün yazı dükkanda çekirdek çıtlayarak geçirmişti. Günlük tutmaya karar vermişti. İş’ten kurtulmak için bütün yolları deniyordu ama işe yaramıyordu bir türlü. Kendini bayılacak gibi hissettiği günlerin birinde Handan’ı aramıştı.

Annesi, kardeşi bir başkasıyla gelse önemli değildi. Sadece gelmesi yeterliydi. Ama hazırladığı onca lafı yutmak zorunda kaldı çünkü Handan hasta ve gelemiyordu. Dursun Amca ,kendisine bir adres yazdırmıştı ilkte emin olamadı bu adresten.

Çünkü adres handanların adresiydi. Dursun amcası, babasının en yakın arkadaşıydı, her koşulda babasının yanında olmuştu. Handan’ın annesi aramıştı onları. Tüp söylemişti. Üç ismi vardı bazen berke bazen Nurullah bazen Bülent derlerdi. Handan’ın annesi çekinme gir demişti Nurullah’a. Çok ılık ve davetkar bir sesti. Nurullah içeri girdi. Sonra konuşmaya başladılar. Bir şey okudun mu diye sormuştu Handan’ın annesi ama okumayı sevmiyordu Nurullah.

Nurullah Handan’ın annesini izliyordu. Her şeyi ortadaydı. Külotun ince kıvrımlarına kadar takip etti, ne külot giydiğine bile bakmıştı. Çok uzun sürmemişti bu. Bir an önce parayı alıp evden çıkacaktı, her şey karışmıştı. Handan’ın bir çocukla beraber olduğunu duymuştu. Bülent gel demişti babası, başını önde eğerek girdi.

Sonra babası birkaç soru sordu. Gözü şişmişti. Yalan söyledi ama babası yemedi bu numarayı. Sonra isyan etti bıktım böyle yaşamaktan diyerek. Her gün aynı şeyleri yapmaktan sıkılıyordu, herkes sevgilisiyle sevişirken o tüp taşımaya devam ediyordu. Hayatı sıkıcı yapan şeylerden biriydi bu da . Babası ‘’ evladım ben sakatım ‘’ dese de Bülent’i inandıramadı.

Katilsin sen diyerek bağırdı. Her zaman yaptığını yaptı birahaneyi girdi oturdu iki bira söyledi masaya yumruğunu vurdu. Eve dönmesi için uzun süre düşündü sonunda karar verdi eve dönmeye .

Dursun Amcası, babasının beklediğini söyledi. Babası, Bülent’e silah vermişti ona atılan yumrukların hesabı için. Yine mesele Ecevit ‘e bağlanmıştı. Bülent Ecevit olmasa kendisinin bile olmayacağını düşünürdü. Bülent’e artık okuluna bakmasını söylediler. 14’lü elinde handanların kapıya dayanmıştı. Belli ki bir delilik yapacaktı.

Handan’ın kardeşi seslendi birden diğer ismiyle ‘’Berke abi sen misin diye ‘’. Sonra birkaç soru sordu ,belli ki handan onu başka şeyler söylemek için göndermişti. Sonra kendi hakkında neler düşündüğünü Handan’ın kardeşinden duymak istiyordu. Yakın davranıyordu. Okullar açıldı bütün yaz tatili boyunca Handan’ı ,kardeşini ve annesini düşündü. Morali öyle bozuktu ki canı hiçbir şey yapmak istemiyordu. Her şeyi bir kenara bırakmıştı.

Handan’ı bahara kadar beklemişti ama Handan’dan halen ses seda yoktu. Sonunda Handan’a telefon etmişti Bülent. Ama cevap vermiyordu Handan,demek ki onun gözünde Bülent diye biri yok diye düşündü. Handan, tamamiyle onu silmişti hayatından ya da Bülent öyle düşünüyordu.

Bülent, eve gitmiş morali bozuktu. Annesine birkaç soru sordu. Sevilmediğini düşünüyordu Bülent. Bunun berbat bir şey olduğunu herkes bilirdi. Sonrasında delirmiş bir şekilde Handan’ın annesine telefon açmıştı.

Telefon dediği tek şey şuydu ‘’ Alo,seni seviyorum ‘’. İnsan bir şeyleri söylerken zamanını mı beklemesi gerekiyordu yoksa her an söyleyebilecek gibi hazır mı olmalıydı?

Günler geçiyor Nurullah kafayı yiyordu. Handan’ın kardeşi konuyu birden Samet’e getirmişti, onun sol görüşlü olduğundan bahsediyordu, Nurullah da sevmezdi bunu, gerçi Handan’ın kardeşi o’na Berke diyordu ne de olsa 3 ismi vardı. Yine yaz gelmişti her şey daha da boka sarıyordu.

Dursun Amcası ölmüş tüpçü tamamen Berke’ye kalmıştı. Handan’ın kardeşi yine uğruyordu her geçtiğinde. Berke Abisini eve davet ediyordu, bir şeyler olduğu ortadaydı. Eve çağırmıştı . Amacı onu Samet ile yüzleştirmekti. Samet, darbeyi indirmişti. Daha da kötü olmuştu Berke. Silahı çıkarmıştı Samet’i korkutmak için. Handan’ın kardeşi yapma diye bağırıyordu bir yandan. Artık her şey sona ermişti. Ve bu öyküden sevdiğim bir kısım

“Apartmanın girişindeki lambayı sen mi kırdın Bülent?”
“Hangisini?”
“Otomatik yanan, sensörlü lamba.”
“Hayır!”
“Komşu görmüş, yalan söyleme. süpürge sapıyla kırmışsın dün gece.”
Önüme baktım..
“Neden kırdın?”
Cevap yok!
“Hasta mısın evladım? Söyle bana, neyin var, neden kırdın lambayı, yapma böyle..”
“Kırdımsa kırdım, ne olacak! Çok mu değerliymiş?”
“Lamba senden değerli mi evladım, lambanın a…a koyayım, lamba kim? Yöneticiye de dedim; lambanızı s..yim, kaç paraysa veririz. sen değerlisin benim için.”
“Beni görünce yanmıyordu baba.”
“Nasıl ya?”
“Görmezden geliyordu, yanmıyordu. kaç sefer yok saydı beni.”
“E beni görünce de yanmıyordu bazen, böyle el sallayacaksın havaya doğru, o zaman yanıyor.”
“Hadi ya! sahiden mi?”
“Evet. ucuzundan takmışlar. Bizimle bir alakası yok.”
Babama sarıldım, yıllar sonra…’’

Bu son öyküde yazdıklarım spoiler gibi gözükse de kitap 3 defa okunup akılda kalanlar kelimelere yansımıştır. Ve öykülerin her birinde kendinizden bir parça bulacaksınız ,hüzünleneceksiniz, eski anılar aklınıza gelecek. Yaptığınız serserilikler bir andan aklınızdan çıkmayacak. Kırdığınız camlar, mahalle maçları, aşık olduğunuz komşu kızı ya da olmadığınız. Taşrada ve Kainatta yapayalnız kalmış erkek çocukların hikayesi.. Yoldan çıkmış bir neslin manifestosu..

Özetlemek gerekirse Emrah Serbes çabuk öfkelenen,kolay vazgeçen,baştan çıkmış erkek çocukları konuşturuyor. Kederli,insana dokunan komik hikayeler bunlar.

Yazan:Cem Kurtuluş

Fenerbahçe -4 Kayserispor- 0: Lefter'in Torunları !

2012-01-23T00:37:00.000+02:00

Saraçoğlu’nda ‘’ Koca Kaptan ‘’ Lefter’in soluk sesleriyle başladı maç. Ver Leftere, Yaz Deftere sloganı dillerden düşmedi maç öncesi devam etti. Stat yavaş yavaş doluyordu statta yerimizi almıştık. Sadece birkaç siyah beyaz belgesel görüntüsünden izlemiştik onu. Anlatılanlardan tanımıştık Lefter’i.

Onun büyüklüğü Fenerbahçe gibi başka bir büyüklüktü. O büyüklüğe erişilmez. Çubuklunun simgesidir Lefter. Bütün golleri maçta Lefter atmıştı. Her gol geldiğinde ‘’LEFTER ‘’ ismi yükseliyordu.

Lefter’ler kolay yetişmiyor,gün geçtikçe umarım Lefter’ler daha çok yetişir. Maç öncesinde Alex’in forvette oynayacağını duyduğumda bunun iyi olmadığını düşündüm ama maç başladığında stoch ile alex birbirini tamamlıyordu. Alex’in yokluğunda stoch da Alex’i çok aratmamıştı.

Ama yine de Alex’in sahada varlığı yetiyordu. Gol kalecinin hediyesi ve basit.. İlk yarıda pozisyon vermedik Kayseri hücumda etkisizdi. Golü attıktan sonra kontrollü oynamaya başladık.

İkinci yarı oyun daha da hareketlenmeye başlamıştı. İki takımın da karşılıklı pozisyonları vardı. Kayseri,ilk yarıya rağmen ikinci yarı iyiydi. Ama İkinci yarı sahanın her yerine basan bir Fenerbahçe ortadaydı.

Pozisyon üstüne pozisyon üretiyorduk. Stoch, maçın en klas golüne imza attı ,sahanın her yerine koştu ,yardımlaştı,görevini yerine getirdi kısacası. Yolumuza devam ediyoruz. LEFTER’e selam olsun !

Yazan:Cem Kurtuluş

HRANT İÇİN ! : FAŞİZM 'e İnat Kardeşimsin Hrant !

2012-01-19T13:33:00.000+02:00

Kardeşimsin Hrant

Bu pisliklerde boğulmadığın için

Gerçekleri konuştuğun için

Senin için yürüyenler bugün belki de aşağılanacak

Ama senin isminin bir önemi yok ki

Ya da kimliğinin de bir önemi yok

Neden öldürüldüğün

Hangi tuzaklara düşürüldüğünle alakalı

Bu düzenin içindeki şeylerle alakalı

Barışı istemenle alakalı her şey aslında

17 yaşında Erdal’ı astılar ama senin katillerine tokat bile atamadılar

Onları ödüllendirdiler sadece

Güzel bir hediyeydi onlar için

Sen gittikten sonra yürüdü herkes

Onları da sevmediler

Neden yürüyorsun dediler

Sen ermenisin dediler

Bir kimlik çatışmasına girdi herkes

Oysa insan olmak her şey için yeterliydi

Zarar vermeyen bir insan

Sadece insan olmak yeterliydi seni anlamak için

Devlet suçunu da kabul etmedi Hrant

Şimdi biz yazıyoruz ya

Biz de insanlıktan çıkmışızdır

Kim bilir..

Not: Adaletin eksik olduğu ne varsa orada yürümeliyiz

Hrant için,bir başkası için..

isim önemli değil.

Yazan:Cem Kurtuluş

ARŞMAHAL RÖPORTAJI: Arşmahal ile Yolculuğa Devam (18 OCAK 2012)

2012-01-18T16:09:00.000+02:00

CEM: İlk çıkardığınız albümden bu yana 4 sene geçti . O arada neler yaptınız ?

CEM: Selamlar Ben cem . Grubu bilmeyenler için grubun kuruluş hikayesini bir de sizden dinlemek isteriz

Selim: İlk albümden sonra grubun kadrosunda kökten bir değiklik gerçekleşti ve grup Selçuk Bal ve Selim Kesen’den oluşan yeni bir yapıya kavuştu. Şu an için de bu iki kişilik kadroyu korumaya kararlıyız. Bu geçen süre şarkı yapmak ve onları en iyi şekilde nasıl kaydederizin cevabını aramakla geçti. Kararımızı verdiğimiz noktada da 2011’in başında harekete geçtik ve aralık ayında albüm piyasaya çıktı.

CEM: İlk albümünüz çıktığında albüme gelen tepkiler nasıldı?

SELİM: Aslında ilk albümün çıkışının ardından beklenenin üzerinde bir olumlu tepkiyle karşılaştık. Ancak o dönem tanıtımdaki aksamalar albümün hak ettiği noktaya gelmesine engel oldu. Bu albümde ilk albüm zamanı yapılan stratejik hataların tekrarlanmaması için her şeyi yapacağız. Esas hedef müziğimizi daha fazla insanın duyması ve buna giden yol da doğru tanıtımdan geçiyor. Keşke mükemmel bir dünyada yaşasak.

CEM: İkinci albümünüzde değişik bir sound göze çarpıyor ve bu albümde sözler 2 kişi tarafından yazıldığını görüyoruz. Yeni albümü biraz anlatır mısınız?

Selim: Sözler ve müzik tamamen Selçuk Bal tarafından yazılıyor ancak benim müziğe etkime duyduğu saygıdan dolayı Selçuk künyede bu şekilde yer almasını istedi. Selçuk, ben ya da bir başkası. Aslında ne yapılıyorsa Arşmahal için. İsimlerin bir önemi yok.

CEM: Albümü dinlediğim andan itibaren sözlerinizde genellikle hayatta ters giden şeylerden bahsediyorsunuz. İlk albümünüze dönmek istiyorum o albüm çıktığında ne gibi engellere takıldınız?

SELİM: Aslında bu biraz da bakış açısına göre değişen birşey. Hayatta yaşanan olumsuzluklar insanı üzdüğü kadar güçlü,sabırlı olmayı ve yaratıcı olmayı da sağlar. Olaya bu tarafından bakmanın daha sağlıklı olduğunu düşünüyoruz. Takıldığımız kendimizden başka bir engel yok. İşimizi doğru ve en iyisinden yapıyoruz. Önümüzde engel değil sadece uzun bir yol var bana kalırsa. Yapacağımız işin kalitesi bu yolun uzunluğunu belirleyecektir.

CEM: Gezegen Seyahatleri" albümünün hazırlık sürecini biraz anlatır mısınız?

SELİM: Selçuk her zamanki gibi pek çok şarkıyla geldi. Kimi bitmiş kimi ise taslak halindeydi. Bir araya gelip düşünerek kaydederek en iyileri seçtik ve gerekli dokunuşları yaptık. Şarkıların kaydedilmeye hazır olduğu safhada en iyi olduklarını düşündüğümüz müzisyenlerle irtibata geçtik. Sahnede de bizlere eşlik edecek davullarda Deniz Alemdar ve Nihat Çapoğlu bizlerle olmayı kabul ettiler ve kayıtlar başladı. Aslında albüm kaydı bir ay içinde bitti diyebiliriz.

CEM: Albümden beklentileriniz nelerdir?

SELİM: Albümden beklentimiz elbette daha fazla insana müziğimizi duyurabilmek. Ayrıca ülkenin heryerindeki insanların aynı işitsel ve görsel standartlarda konserleri hakettiğini düşünüyoruz. Bu bağlamda teatral ve heryere taşınabilecek bir sahne yapısı üzerinde çalışıyoruz. Teknik olarak zorlu olacak ve ülkemizde daha önce örneği olmayan kapalı yapıya sahip bir konser uzun zaman, çalışma ve maddi kaynak gerektiriyor. En pratik nasıl çözeriz onunla uğraşıyoruz. Yaptığımız hiçbir işi yapmış olmak için yapmayacağız. Ve bu zaman alacaksa, bekleyeceğiz. Sonunda en iyisi olması için. Dinleyenler bunu hak ediyor.

CEM: Bir Kesmeşeker sever olarak müziğinizde ‘’Kadıköy Sound’’ denilen şeyi dinlerken hissediyorum. Sizi dinlerken Kesmeşeker’e yakın olduğunuzu düşünüyorum. Siz bu konu hakkında ne düşünüyorsunuz?

SELİM: Kesmeşeker ve Cenk Taner elbette özellikle Selçuk için kişisel olarak özel bir öneme sahip. Ancak Arşmahal büyüyor ve kendi ayaklarının üzerinde durabilmesi için tarzını ve farklılıklarını ortaya koyması gerekiyor. Kesmeşeker sevdiğimiz ve saygı duyduğumuz bir grup. İsmimizin birlikte anılmasından da onur duyarız. Ancak elbette sanat noktasında bireysel olarak bakacak olursak her şey çok farklı. Üretmek farklılık gerektirir.

CEM: Grup ,söz yazarken hangi müzisyenlerden,hangi gruplardan etkileniyor?

SELİM: Spesifik olarak bir grup ya da müzisyenden bahsetmek pek mümkün sayılmaz. Aslında biz pek konsere de gitmeyiz. İnsanın hayal dünyası kullanmayı bilen için yeterince geniş bir ilham kaynağı zaten.

CEM: Pek çok müzisyenin karşı çıktığı MP3 olgusuna grup olarak bakışınız nasıl?

SELİM: İşin ticari boyutu dünyada yasal olarak sağlam bir zemine oturmuş durumda. Aslında bu tartışmayı yaratan şey tamamen büyük firmaların ve yasa yapıcıların henüz bu konuda bir uzlaşmaya varamamış olması ve biraz da süreçleri doğru takip edememeleri. Bireysel olarak müziğimizi kaliteli olarak dinledikten sonra nasıl dinlendiği çokta önemli değil. Bir albüm ciddi emeklerle ortaya çıkıyor. Herkesin onu elle tutulur olarak alması ve saklaması bizi mutlu eder. Ancak bu dinleyenin takdiri. Mp3 formatında dinleyenler de beni şahsen rahatsız etmiyor.

CEM: Türk rock piyasası hakkında ne düşünüyorsunuz? 90’lı yıllara döndüğümüzde iyi işler çıkaran gruplar vardı ama o gruplardan fazla kalmadı. Bu konu hakkında ne düşünüyorsunuz?

SELİM: Müzik bütün dünyada bambaşka yönlere sürükleniyor ve tarzlar hatta tarzlar arası değişimler eskisinden çok daha hızlı. Eskiden seksenler doksanlar diye dönemleri ayırırken artık bu ayrımlar on seneler değil bir-iki senelerle ifade edilecek duruma geldi. İyi işler çıkarmak sadece iyi müzik yapmak anlamına gelmiyor. Bu iş kapak tasarımından, kayıt kalitesine, basın ve insanlarla ilişkilerinizle bir bütün. Bu halkanın birinde zayıf olmanız yaptığınız işin hakettiği değeri kazanamamasına yol açabiliyor.

İnsanlar sorunları farklı yerlerde arayabiliyor. Klasik müzik döneminden bu yana hatta ortaçağdan beri ismi duyulan ve duyulmayan pek çok harika sanatçı geldi dünya ya. Ancak ismini tarihe yazanlar yalnızca her alanda başarılı olanlar oldu. Sadece bir alanda değil. Ne yazık ki sadece bir tek iyi şey yapmak o işi kalıcı ve sürekli hale getirmiyor. Bence bu ne kadar çok istediğinizle alakalı. Eğer işinizde iyi ve yeterince inatçıysanız bir çıkış yolu bulabilirsiniz.

CEM: Zaman geçtikçe dinleyici kitlesi de değişiyor. Daha çok tüketmeye yönelik, orijinal albüm almayan bir kitle ortaya çıkıyor. Bu konuda ne düşünüyorsunuz

Bugünün ekonomik şartlarında bu soruya sert bir cevap vermek mümkün değil. Herkesten sizin albümü yaparken ki özverinizi beklemek gerçekçi olmaz. Ama hala evrende iyi bir işe kayıtsız kalmayacak çok fazla insan olduğunu düşünüyorum.

CEM: Arşmahal’ın geldiği noktayı nasıl tanımlıyorsun.

Popülerlik, yeraltı müziği?

SELİM: Her ikisi de değil diyebilirim. Yeryüzünde hiç bir rock grubu bahsettiğin anlamda bir popülerliğe erişemedi. Yeraltı grubu olmak ise genellikle sahibini ölümünden sonra onurlandırır. İkisinin arasında bir yer sanırım en iyisi. Yaşarken bir şeyler başardığınızı görmek iyidir. Ayrıca bu noktada Arşmahal sadece bir müzik grubu değil bir dramaturg ile edebiyatla ilgilenen bir müzisyenin ortak hayali. Yapacağımız işler sadece müzikle sınırlı değil. Aklımızda yakın zamandan bir film çekmek ve bir kitapla ilgili birkaç fikir de var. Elbette kaynak gerektiriyor ancak sahne üzerinde ve dışında sanat adına yapacaklarımız sadece müzikten ibaret değil. Müzik sadece bunların en tutkulusu diyebilirim.

CEM: Kesmeşeker şarkılarında hayatı futbola benzetir. Ters köşe olma gibi durumlar mevcut. Sizi dinlerken de böyle bir hisse kapılıyorum. Kısaca bundan bahseder misiniz?

SELİM: Bazen zayıf takımlar da gol atar. Ters köşe olmak her zaman mümkün ki bu hayatın gerçeği. Önemli olan bir sonrakinde de aynı inançla doğru köşeyi tahmin edebilmek için ayağa kalkmak. Ayrıca çok iyi bir Fenerbahçe taraftarı olduğunu biliyorum. Biz Beşiktaşlıyız ama seni ve diğer Fenerbahçelileri çok seviyoruz. İşin sırrı bu. Birbirimizi seversek ters köşeler hep güzel hatırlanır.

CEM: Bir süredir gündemden olan şike hakkında ne düşünüyorsunuz?

SELİM: Bana kalırsa kimse sütten çıkmış ak kaşık değil. Buna en başta UEFA ve FİFA dahil. Düşündüğüm tek şey bunun taraftarlar arasında olmuşuz sonuçlara neden olmaması ve kişilerin kulüplerin imajlarını zedelememesi. Çünkü Türkiye olarak bu konuda çok tutkuluyuz, hatta bazen gereğinden fazla. Hayatın merkezindeki rengin insan teki olduğunu unutmamalıyız. Umarım herkes hakkındaki karar en kısa zamanda adil biçimde verilir. Hiçbir şey insanın özgürlüğünden daha önemli değil.

CEM: Müzik, futbol demişken Edebiyat’a geçelim. Şarkı sözlerini yazarken okuyup da etkilendiğiniz kitaplar nelerdir? Arşmahal, severlere tavsiye edebileceğiniz kitaplar nelerdir?

SELİM:Bu soruya Selçuk cevap vermeli aslında ama okuma konusunda seçici olduğumuz söylenemez. Yazılmış her kitap okunmaya değerdir. Hayat içinde ilgi alanları değişebiliyor insanın bu yüzden okuduğumuz şeylerde değişkenlik gösteriyor. Şu ya da bunu okuyun demenin doğru olduğunu düşünmüyorum. Toplum olarak önce okumaya biryerden başlamalıyız. Ne olursa.

CEM: Ben Arşmahal hayranı olarak Arşmahal severlere ‘’Gezegen seyahatleri’’ adlı albümü almalarını öneriyorum. Son olarak sizin , hayranlarınıza söylemek istediğiniz bir şey var mı?

SELİM: Grubun kuruluşundan beri bizlere destek veren ve eleştiren herkes bizim için çok değerli. Selçuk’un güzel bir sözü var. “Her zaman ve her yerdeki Arşmahal dinleyicileri” diye. Bu yüzden bizi dinleyen ama farklı şeyler düşünen herkes bizim kıymetlimiz. Ve sen de bunlardan birisin. Bizi hep desteklediğin ve gerek gördüğünde eleştirdiğin, her şeyden öte Arşmahal ile birlikte yürüdüğün için sonsuz teşekkürler. Bizi tanıyan ve tanıyacak herkese sevgiler. Dünya her şeye rağmen sevgiyle dönüyor.

Yazan:Cem Kurtuluş

Charles Bukowski - Bir Dönemin Kapanışı

2012-01-17T20:32:00.000+02:00

Odam bir blok ötedeydi

Barı sabah beşte açar

Gece ikide kapardım

Genellikle karanlıkla aydınlık

Birbirine karışırdı

Orada oturuyor olurdum ve barmen son içkiler diye bağırırdı

Hemen ardından

Güneş çıkardı

Ve ben hala orada oturuyor

Olurdum

‘’Jim’’ derdim barmene,

‘’son içkiler diye bağırmadın mı

Sen az önce?

Başka zamanlarda tıka basa

Dolu olurdu bar

Herkes içiyor ve konuşuyor olurdu

Ve ben elimde içkiyle dururdum öylece

O insanları tanıdığım söylenemezdi

Ama zaman güzel geçerdi yine de

‘’Hey hey’’ derdim

5 yıl geçirdim o barda

Ve kimse gelip beni götürmedi

Deli değildim ama

Yapacak bir şey bulamıyordum

Bir gece

barda otururken

biri,

‘’duman kokusu geliyor burnuma,’’

Dedi,’’bir şeyler yanıyor’’

‘’Hay Allah,buradaymış,’’ dedim

Bir alev dalgası yükseliyordu

Bacağımdan yukarı,harikulade

Kıvrımlı ve çıtırtılı bir alev

Uzanıp elimle

Söndürdüm

Ve elim feci bir biçimde

Yandı.

Başka biri olsa

Tıbbi müdahaleye ihtiyaç duyardı

Herkes güldü ve

Önüme beleş bir içki kondu

Aslında beni o bardan çıkaran

Yeni yeni yayılan

Televizyonun gelişi oldu

Bara televizyon geldikten sonra

İnsanlar gösterinin bir parçası olmaktan çıktı

Birlikte oturup ekrana bakıyorlardı

Ben de odamda içmeye başladım

İçtim ve içtim ve içtim odamda

Bir gün o odadan çıktım

Otobüse binip kendi terk ettim.

Bir şey sonsuza dek ölmüştü Amerika’da

Tam zamanında tamamlamıştım

Beş yılımı son taburede

Charles Bukowski/Kaybedenin Önde Gideni syf 50

Manisaspor -1 Fenerbahçe -2: Lefter İçin..

2012-01-17T18:45:00.000+02:00

Lefter’in ölümünden ötürü bütün Fenerbahçeliler üzüntü içerisindeydi. Bu maça çubuklu ile çıkılacaktı. Lefter geri gelmeyecekti ama isteği yerine getirilecekti. Onun da yaşasaydı tek istediği ‘’Fenerbahçe gibi oynayın ‘’ demek olurdu. Son zamanlarını üzüntü içerisinde geçirdi. Lefter’i üzüntü içinde bırakanlara elbette diyecek söz yok. Mücadele olarak en iyi maçlardan biriydi. Alex yok onun yerine o bölgede Stoch oynuyordu.

Caner en iyi oyunlarından birini çıkardı ama kaçırdıklarıyla saç baş yoldurttu. Ayrıca 5-6 kişinin arasına girmesi de hiç de doğru değil. Gökhan gönül’ün eski performansını mumla arar olduk. Bienvenu aynı yine ama pek pas da gelmedi kendisine. Son derece tempolu bir maç izledik. İki takımın orta sahası zayıfı.

Emre maçın başlarında sahada görünmesine rağmen maçın diğer kısmında pek varlık gösteremedi. Cristian elinden geleni yapmaya çalıştı. Stoch ara paslarıyla o mevkide oynayabileceğini gösterdi. Kritik paslar attı ama değerlendirilemedi. İkinci yarı bir an olsun tempo düşmedi. Top iki kaleye çok çabuk geliyordu.

Caner ikinci yarıda da etkili bir oyun çıkardı çok çalım yapmasına rağmen. Özer ve Recep değişiklikleri yanlıştı. Aykut kocaman, recep değişikliğinde yönetime mesaj vermiş de olabilir. Ve maç neden bu kadar uzadı diye soranlara cevap hakkımız var doğal olarak.

Manisaspor oyuncularının bir şey yokken kendini yere atmaları, bir oyuncunun sakatlanıp numarasıyla taç çizgisine kendini atmaması saha içinde hakemi oyalaması ve hakemin bunu görmemesi gibi şeyler sayılabilir. Ve Manisa Tribünleri ‘’Fenerbahçe Kümeye ‘’ diye bağırırken o esnada gol geldi sonrasında Cristian tribüne koşarak selamını verdi. Lefter’e selam olsun..

Yazan:Cem Kurtuluş

''Kaç Değil ,Kim '' : birkaç saçmalamaca

2012-01-16T01:20:00.000+02:00

Kaç değildik

Kimdik

Önemli olan isimlerimiz de değildi

Belki de

Kim bilir

Mesele kim olduğumuzdu

Sayıya bakılmıyordu

Bunun pek önemi yoktu

Nicelik ve nitelik

Neydi ki onlar

Önemli olan

Hangisinin işleviydi

c.t çalsın

sadece

biz yine çayımıza şekerimizi atarız

aynı onu hayatımıza attığımız

melodilerinde sürüklenmemiz gibi

kimdik biz

nerdeyiz biz

sakin miyiz

şimdilik sakin

rüzgar esti

fazla yaklaşma

bira mı

iyi gelir evet

rüzgarlı bir kasabadan

selamlar

kaç değil kimdik

unutmadık değil mi

iyidir iyi

buruk bir gol sevinci

bavul boş

ama toparlamakta iyidir

belki de şimdi yola çıkma zamanı

ne diyorduk biz

kaç değil Kim

önemli olan çoğu zaman kim olduğumuz

nerede bulunduğumuz

kiminle olduğumuz

tanıdığımız ya da tanımadıklarımız değil..

ve her yol mübahtır aşk cinnetlerinde..

Yazan:Cem Kurtuluş

VER LEFTER'E YAZ DEFTERE:Efsaneler Asla Ölmezler !!

2012-01-13T21:30:00.000+02:00

Gerçek efsane

Efsane sıfatının yakıştığı isim

Bir değer

Bir sembol

Fenerbahçe formasını gerçekten koruyan

O formaya sahip çıkan

Fenerbahçe’nin değeri

İçimizde bir parça

İzlemediğimiz ama

Bize anlatılanlar

Şeref

Hırs

İnanılmaz insan

Ve şimdi

Gözlerden akan yaşlar

Kalp sıkışması

Acı

Öyle bir insandı ki

Bize anlatılanlar

Bile eksik kalırdı

O insanın yanında

Fenerbahçeliliğinin onurudur LEFTER

Fenerbahçe demektir LEFTER

Golcülüğünden ötürü

Ver Leftere yaz deftere

Denildi

Efsaneler asla ölmez

Bıraktıkları izler kalır her zaman

Tabutun üstünde Fenerbahçe Bayrağı olacaktır

O öylebüyüktü

Hiç izlemesek de seni,senin için ağlıyoruz şu an

Senin isminle büyüdük

Değerlerle büyüdük

Senin değerinden bahsettiler hep bize

Bizi yalnız bırakmayacaksın

Çünkü sen ölmedin

Ölmeyeceksin

ÇUBUKLU’nun en büyük onurusun sen

Lefter kolay gelmez

Ve efsaneler asla ölmez

O'na söylenen sloganlarla büyüdük hepimiz

Bir tarihsin Lefter sen

Aynı FENERBAHÇE gibi

Boğazımız düğümleniyor

Yutkunuyoruz

Anılarla kalacaksın bizde sen

Hiç görmediğimiz birini böyle sevdik

Çubuklu diyince hakkını veren büyük yürek

Gittiğin yer de huzur içinde yat

Yazan:Cem Kurtuluş

Endüstriyel Futbola Teslim Olmayan Tribün Adana DemirSpor:Arena Deplasmanı

2012-01-13T01:49:00.002+02:00

Adanademirspor !

Kimilerinin hayranlık beslediği kimilerinin ise siyasi görüşünden dolayı sevmediği endüstriyel futbola teslim olmayan bir tribün! Her türlü endüstriyelliğe karşı çıkan,tribün adına güzel işler çıkaran tribün ve her deplasmanda kendilerinden söz eden tribün. Mavi şimşekler yabancı gelmeyecektir.

Tribünde teslim olmak yok sloganıyla akıllara kazınanlar da var. Livorno’nun Adanaya gelişleri sonrasında Adana’nın Sakarya deplasmanı bir sırada ‘’Tribün Lideri Adem Abi’nin’’ tribünde teslim olmak yok deyişi..

Ve bunları yazdıktan sonra Adana demirsporun Arena deplasmanı hakkında birkaç şey yazmanın zamanı geldi de geçiyor bile. 33 otobüs hiç de kolay bir rakam değil. Bir sevda ,bir aşk onların ki.

Her taraftarın takıma olan sevgisi ayrıdır. Bunları birbirine de karıştırmamak gerek. Şimdi Adana Demir spor taraftarının sevdasından bahsedelim bu maç için.

15 saat yol,40 kişilik otobüsleri 80 kişiye tamamlamak, bagaj da yatmak, yer de yatmak, çekilen çileler ve sonunda İstanbul’a varış. Onlarla o çileyi çekmesek de deplasman yapanlar bilirler bunu. Susuz geçen yollar, arada paranın lafının olmadığı zamanlar ve paylaşımlar.

Şimdi stada girişi de anlatalım. Bir kapı çalışıyor sadece deplasman yorgunu olan Adana demir spor sevdalılar sırada bekliyor. Haklı olarak isyan ediyorlar. 3 kapı kapalı 1 kapıdan giriş, sıkı güvenlik kontrolü ,sonunda içeri giriyorlar. Gözaltına alınanlar oluyor doğal olarak.

Yavaş yavaş tribünde yerimizi alıyoruz. Tezahüratlara başlıyoruz. Her tezahürat ayrı. Ve sağımda solumda kim varsa bağırıyor. Ve Arena’yı esir alıyorlar. Maksimum rakam 3000’e yakın, İstanbul’daki Adana demirspor sevdalılarını da sayalım..

Gol yedikçe taraftar daha çok bağırıyordu. Arena’da Galatasaray taraftarı adana demir taraftarını izliyordu. Meşalelerde yandığında her şey daha da belli oldu. Meşaleli coşku Arena’da böylesine görülmemişti.

Onlar için yenmenin veya yenilmenin önemi yoktu sadece Tribünde galip gelmeleri önemliydi bunu da başardılar. Endüstriyel Futbol’a teslim olmayan yoldaşlara selam olsun.

Yürekli Futbol Kazanacak, paralı futbol kaybedecek yakında !

Selam Olsun.

Yazan:Cem Kurtuluş

Fenerbahçe -4 Konya Torku Şeker -1:

2012-01-13T01:11:00.000+02:00

Türkiye kupası maçlarını Fenerbahçe eskiden olduğu gibi bu maçta da ciddiye almadı. Bunu ilk yarı gördük. Bienvenu’nun golüyle öne geçtik. Daha sonrasında etkili bir oyun ortaya koyamadık. Ama maçın başından itibaren Özgür çek kendini gösterdi. Bu genç yaşına rağmen sahada bir an olsun durmadı, tekniğiyle de ileride güzel işler çıkaracağını bizlere şimdiden gösterdi.

Stoch’u bugün Alex’in yerinde gördük. Ve Alex’in olmayışında stoch o bölgede iyi işler yapar. En azından bunun sinyalini şimdi verdi. Bienvenu ,gol atsa da golün haricinde iyi sayılmazdı ilk yarı. Emre ,ilk yarı boyunca çalıştı ve bazı yerlerde kendini riske attı. Sakatlanma riski.. Özer ilk yarıda yine saç baş yoldurttu sonrasında yerini Mehmet topuz’a bıraktı.

İlk yarı böyle sonuçlandı. İkinci yarıda top bizdeydi daima. Alex’in girmesiyle oyunun seyri değişti. Kalecinin hatası sonucu Bienvenu’nun önünde kalan topu Alex gole çevirdi. Bienvenu ikinci yarıda gollerine devam etse de yine de vasat bir oyun sergiledi. Umarım ileride daha iyi işler yapar. Maçın oyuncusu şüphesiz Özgür çek idi. Başarılı oyunuyla dikkat çekti. Stoch’da sahanın en çok çalışanlar arasındaydı.

Yazan:Cem Kurtuluş

Bukowski

2012-01-11T19:09:00.000+02:00

Hank bu devirde yaşasaydı kitaplarının çok sattığı onun için pek bir şey ifade etmezdi

Kendi fahişelerinle parasını yiyen tip değildi

Para oldu mu onu içkiye ya da atlara yatırırdı aksi de olmazdı herhalde

Belki de olurdu kim bilir

Köşeyi dönmek istemezdi herhalde bir şeye sap olmayacağını bilirdi

İçki şişeleri tek göreceği şeyler olurdu

Bir de klas bir araba

Onun için; herif loser edebiyatı yaparak parayı buldu diyenler yok değildi

Herifin öldükten sonra popüler olması ya da kitabının çok satması

Bu paraların mezarda olduğunun da kanıtıdır

Hadi hank mezardan çık içkiye yatıralım paraları ahbap derdim ona herhalde

O da siktir lan bok herif diyebilirdi

Kadınlarını paylaşırdı

Ama Arabasını paylaşmayan biriydi

Para da bok parçalarından biridir onun için

Belki de öyleydi

Dünyayı boka çeviren bir şey para sadece

Olması gereken bu

Fazla ya da az

Olmayınca kafayı yemeye sebep oluyordu

Bir ihtiyaçtı

Aynı seks gibiydi para

Hank’ın dediği gibi

Olmayınca önemi artıyordu

Ben ona hank diyorum

Ona chinaski diyenler de var

Onun pek umrunda olur muydu bu

Sanmıyorum

Şimdi çok satıyor

Çok tanınıyor

ama cehennemin dibini boyladığında satsam ne yazar diye düşünürdü herhalde

Herkes çok sikiş meraklısı olduğundan bahsediyor

Ya da fahişe avına çıktığından

Öyle mi ki

Yazarken çok kadını düzdüğü gerçeği var

Elindeki buydu

Bunu yapmıştı

Kitapları satılıyor

Popüler oldu

Ama öldükten sonra

Bu pek işe yaramaz sanıyorum

Neyse

Hadi içelim şimdi

Ölülerin şerefine

Öldükten sonra mezarda toplanan paraların şerefine

Not: bir de başlık bulamadım.. idare edin böyle...

Yazan:Cem Kurtuluş

Fenerbahçe-3 Gaziantepspor-1: Kötü Futbol ve 3 Puan

2012-01-11T03:28:00.000+02:00

Fenerbahçe iki devre halinde iki ayrı takım görüntüsü izlenimi verdi. Defanstan kopuk, pozisyon üretme konusunda sıkıntılı bir takım görüntüsü. İlk 11’de gökayı gördük uzun zaman sonra. Bu da mecburiyetten oldu. Emre’nin sakatlanmasından sonra alternatif olmadığı için Gökay ilk 11’deydi. Maçın ilk 10 dakikası Fenerbahçe adına hiç iyi geçmedi. Çünkü Gaziantepspor o ara maçı 3-0’a getirebilirdi.

Volkan bunu önledi. O ara gol geliyorum demişti ve sonrasında Fenerbahçe atağa çıktığında Gaziantepspor’un golü bekir ozanla gelmişti. Gaziantep iyi top oynamasına rağmen aynı zamanda sert futbol oynuyordu. Hakem bu hareketlere göz yummuştu ama sonrasında seyirci baskısından biraz da kart veriyordu.

Kerim’in oyundan atılması da böyle oldu. Ama o pozisyonda sarı kart olduğu gayet ortada. Sonrasında bütün oyuncuların itiraz etmesi de var tabii. İlk yarı Gaziantepspor’un üstünlüğüyle sonuçlanırken ikinci yarı bambaşka bir Fenerbahçe sahadaydı. Alex ve stoch ile gol arıyordu Fenerbahçe .

Sonunda golü Stoch ile bulmuştu Fenerbahçe. O arada Fenerbahçe baskıyı arttırınca ikinci gol de gelmişti. Alex’in farkı ortadaydı. Yıldız olmanın,lider olmanın ötesindeydi o gün yaptığı. Cristian baroni ile paslaştığı pozisyonda da gösterdi bunu. Hakem’e gelince hakem iyi maç çıkarmadı. Maçın oyuncuları Alex ve stoch idi. Özellikle Stoch ilk yarı ve ikinci yarı çok çalıştı. Sınıfta kalan oyuncular sınıfına da Semih’i ekleyebiliriz. Ve Forvet sorunu halen devam ediyor.

Yazan:Cem Kurtuluş

Aklı Kadıköy Sokaklarında Kalmıştı

2012-01-11T02:59:00.000+02:00

Birden Kadıköy sokakları aklına gelmişti

O yağmur

Aynı sokak

Ama değişmiş bir sokak

Bir adamın köşede saz çaldığını hatırladı

Sonrası böylesi iyidir dedi

Yoluna devam etti

Sonra sokaklarda mırıldandığı şarkılar aklına geldi

Yalnızlık geziyordu sokaklarda

Yine tekti

Yine dolaşıyordu

Yine içiyordu

Yine insanları bekliyordu

İnsanlar da onu

Değişken bir durum değildi

Zaman akıp gidiyordu

O beklerken

Deniz kıyısında içen ayyaşlara

Selam durdu

Şarabın şişesi gibi boştular

Moda sahilinde kimse kalmamıştı

Tek kendisi kalmıştı

Kendi kendine konuşup durdu

Sonrasında yanına bir adam oturdu

Ne güzel dedi

Belki bir kişinin böyle demesini bekliyordu

Şarabın dibine baktı

şarap şişesini alıp kafaya dikti şarabı

Sonrasında bulunduğu yerden uzaklaştı

oysa Her zaman yaptığı bir şeydi

Yazan:Cem Kurtuluş

Korkuluksuz Köprüden Geçen İnsan: Aylak Adam

2012-01-09T19:17:00.000+02:00

‘’C.’’ Aylak bir adam. Kurallara, klişelere, alışkanlıklara karşı olan bir adamın hikayesi. Kimseye benzemeyen, benzemek istemeyen ,benzemekten korkan, sıra dışı bir adam . Sıradanlığa, tekdüzeliğe, alışılmışın kolaycılığına hiç katlanamıyor. Hem farklıyı, hem doğru olanı arıyor. ‘’C.’’ Günlerini sokakta insanlara bakarak geçirir.

Oysa ona ne tuhaf gelir. Bir sigara istediğinde bile insanlar tersler onu. O, kelimenin tam anlamıyla AYLAK’tır. Sadece para yer, sokaklarda gezer,meyhanelerde takılır. Kimileri iş hayatının sıkıntısını düşünürken onun böyle bir sorunu yoktur. Toplumu kurtarmak onun derdi değildir. Sokaklarda aradığı sadece bir kadındı. Onun özlemini kuruyordu. Onunla hayatında varlık bir mevsim süren kadınlar vardı. Ayşe de onlardan birisiydi. Ve C. Ayşe’yi bir erkeğin yanında gördüğünde o gün aldatıldığına inanmıştı.

‘’C’’ ilişkiyi kurtarmak için bir şey yapmış mıydı? Hiç bir şey yapmamıştı. C.’nin içi acıyordu ve o da bunu biliyordu. Aynı zamanda C. ,Ayşe’den uzaklaşmak istiyordu. Ayşe’den sonra C. Yine yalnızdı. Biri olsaydı yine yalnız kalacaktı. C.’nin gözü iki kıza takılmıştı ve o iki arkadaşı o gün öpüşürken görmüştü C. Kızlar ayrıldıktan sonra C. Kızlardan birini takip etmişti. Her gün onun her adımını izliyordu. İsmini bilmiyordu. Belki böylesi daha iyiydi.

C., sabahları onunla birlikte yıllar önce terk ettiği fakülteye gidiyor, onun çıkış saatinde fakültenin önündeki otobüs durağında bekliyordu. Kız, onun kendisiyle konuşabilmesi için yavaşlıyordu. Ama ‘’C’’ ona yaklaşıp bir şeyler söyleyemiyordu. ‘’C’’ kıza yarın diye bağırdı birden.

‘’C’’ inandıklarını söyledi Güler’e. Kızın ismi Güler idi. Yapmacık görünemezdi, öyle olamazdı. Ona göre değildi böyle olmak. ‘’C’’olduğu gibiydi. Güler, hayallerden bahsediyordu ona. Çocuklar, küçük bir ev, huzur dolu bir hayat. Yaşadıklarını mektupla ‘’B’ye’’ anlatıyordu mektupla. Güler, utanırdı. Taksi’ye bindiğinde bunu göstermiş, sonrasında sessizliğe bürünmüştü. C’yi bir sokağa götürmüştü. C hatırlayacak mıydı bu sokağı?

Sonradan hatırlamıştı ‘’C.’’ Bu sokağı. Tanıştıkları sokaktı. Güler, C.’yi o sokağa kadar sürüklemişti. C., o eve dair her şeyi biliyordu. Güler bu durum karşısında şaşırmıştı. C. Ev için; üç oda, bir mutfaklı değil mi diye sormuştu. Ve Güler C’yi terk etmişti. Güler, bütün yaşanılanları ‘’B.’ye ‘’ anlatmıştı. Ayrıldıktan sonra gülerin ne zaman geleceğini bilmiyordu. Kimi erken gelirdi, kimi geç gelirdi, kimi de hiç gelmezdi. Kadınlar ortadan sessiz kaybolurdu.

Güler ile yine birlikteydi. Güler, sarhoştu ama C’yi istiyordu. Kadınlar sarhoşken böyleydiler. Eve gittiler, yatak odasına girdiler. Güler, odanın geniş olacağını düşündü ama Oda’ya girdiğinde kızarmıştı. Oda’ya girdi soyunacaktı ama utanıyordu ama aynı zamanda C’yi seviyordu. Neden, neden olmuyor diye düşünüyordu Güler. ‘’C.’’ Başka türlüsünü istemiyordu. Güler sarhoş olmasaydı içinden neler geçecekti. ‘’C’’ yüzümüzü yıkayalım dedi. Sonraki gün Cumartesi idi. Cumartesi, Güler dışarı çıkmayacaktı. Pazar, vapur gezisine çıktılar. ‘’C’’ bir şey gösterecekti Güler’e ,ama Güler C.’nin buraya daha önce kimlerle geldiğini düşündü.

Sokakta yürürken Güler ile C. Karşılarına doğru 2 adam gelmişti. Güler, korkmuştu adamlardan. ‘’C.’’ Güler’i uyarmıştı ‘’ben kavga edersem aşağı koş.’’ Demişti. ‘’ C.’’ Adamlara saldırmıştı. Adamlar yere düştüğünde onları tekmeliyordu. Güler’in artık kendisini göremeyeceğini düşünüyordu ‘’C’’. Güler artık gitmişti ve dönüşü olmayacaktı.

‘’C’’ kendisine soru soranlara ‘’ben bir Aylakım ‘’ diye cevap veriyordu. Parası bol, sokaklarda sürten, aradığını bulamayan ve aradığını bulmak isteyen meyhanelerden çıkmayan biriydi. ‘’C’’nin takip ettiği kız Güler’e benziyordu ama kız nişanlıydı. Eksik olan şey vardı onunda dediği gibi ‘’Dünyada gereğinden fazla kadın vardı yalnız bir teki yoktu. ‘’ Yalnızlık peşini bırakmıyordu. ‘’C.’’ Her gece yaptığını yapıyordu.

Sırtını yastığa dayayıp perdesi kararıncaya kadar karşı pencereye bakardı. İnsanların gazete okumasını anlamıyordu. Futbol fanatikleri hariç. İnsanlar her gün bir facia ya da yangın haberi görmek için mi gazete okuyordu? İnsanlar böyle tuhaftı, tuhaflıklarının farkına varamıyordu İnsan. ‘’C’’ başını sola çevirmişti. Yirmi adım ötesinde esmer biri duruyordu, yüzüne bakmamıştı .

Kadın denize girmiyordu bacakları yakınında durdu. Durduğunda yüzüne baktı karşısındaki Ayşe idi. Yanına gitmemişti. İnsan, hep korkardı. Söylemek istediklerini ilk anda söyleyemiyordu ‘’C.’’ Ayşe ile o gün çocuğu gördüğünde ilişkisini bitirmişti. ‘’C.’’ Hiçbir soru sormadan kendi kendine. İnsan böyleydi. Anlamadan ,dinlemeden yapabiliyordu her şeyi. Ayşe o gün ‘’C.’yi’’ o gün beklemişti. Ama ‘’C’nin’’ bundan haberi yoktu.

‘’C.’’ Korkmuştu. İnsan, Korkak bir varlıktı. Çekinirdi, utanırdı, terslenmesinden korkardı. Bu sokaktan geçen birine ‘’merhaba’’ deyip onun senin suratına garip garip bakması gibiydi.

‘’C.’’ Ayşe’ye ‘’ beni bulamayacağını bile bile geceleyin geldin . Beni düşünmekten kurtulmak istiyordun değil mi? Bari kurtulabildin mi dedi. ‘’C.’’ Ayaktaydı. Ayşe ,hayır diye cevap vermişti.

‘’C’’ Sadece bunları sormak için gelmişti, fazla kalmayacaktı ve gidecekti. Öyle de olmuştu. İkisi birbirine yakın otururlar ama bunu bilmezler. Bayan Naciye’ye ikisi de yakındırlar. Gitmişti Ayşe. Kalsaydı ona Güler’i anlatacaktı.

Ayrıntılar insanın yaşantısında hep önemli olmuştu. İnsanlar küçük ayrıntılara takılırdı. Hep ayrıntı vardı insan yaşamında. Güler’in mavi gözlü oluşu, Ayşe’nin bacaklarının esmer oluşu da bir ayrıntıydı. İnsan, ayrıntılara inmeden yapamazdı. İnsan hep bir değişiklik olmasını isterdi ve beklerdi. Belki aşk, belki başka bir şey . İlk hatırladıklarının bile bazen değişik olduğunu zannediyordu insan.

Sergide onu ilk gördüğü günü düşündü. Kendi kendine insanlar diyordu C. İnsanlar dünyayı oldukça işgal ediyordu. İnsanlar neredeydi ve ne zaman hatırlanmak istiyorlardı. İnsan özlediklerini zamanla unutuyor muydu yoksa?

‘’C.’’ Kumsalda durup soyundu. Arkasında biri olduğunu fark etti. Kimdi Bu? Ayşe’den başka biri olamazdı. O ,soyunurken Ayşe’de mi soyunmuştu acaba? Bu bir soru işaretiydi. ‘’C.’’ Bayan Naciye ismini sevmezdi. Ama bir gün Naciye’ye ‘’Naciye abla’’ diyeceğini düşünmezdi. O da Ayşe gibi Naciye abla demeye başlamıştı. Naciye abla kiracılarına misafirleri gibi davranırdı. Kiracılar on kişiydi. İşleri olduğu için öğle yemeklerinde bulunamayanlar da vardı. Bayan Naciye fotoğrafları sevmezdi. İnsanın hayallerinin sınırlandırdığını düşünürdü.

Onunla, yemeklerinin pansiyonda yemesi için anlaşmaya gelmişti. Ayşe’yi yeniden bulmuştu. İnsan özlem duyduğu kişiden ayrılınca içini sıkıntı sarıyor ve ter basıyordu. Bu çekilemez bir durumdu. Her zaman gittiği bir lokanta vardı. ‘’C.’’ Yemeğini orada yerdi. Ayşe, bundan şikayetçiydi.

Artık o yerde yemesini istemez. ‘’C’’yi yanında görmek ister. Pansiyona gidilmesini söyler Ayşe. ‘’C.’’ilk önce bunu kabul etmez. ‘’C’’ ciddi biriydi ,insanları ciddiye alırdı. Bir duruşu vardı. Bunu pansiyonu tuttukları gün göstermişti. Pazarlık yapmamıştı, C. Böyle biriydi. Hakkı neyse onu verirdi.

‘’C.’’ Pilav yerken sık sık su içerdi. Sonra hemen sağında oturuyordu. Mühendisin 16 yaşındaki kızıydı Semra. Çok göze çarpıyordu. Daha önceden böyle değildi. Ayşe, Semra’dan böyle bir şey beklemiyordu. Şaşırmıştı buna. İnsan beklemediği zaman gelirdi başka şeyler. Semra’nın Ayşe’ye karşı davranışları bile değişmişti. Ayşe günlüğünde Semra’nın kendisine karşı davranışlarını da yazmıştı..

Ayşe’nin aklı Semra’da idi . Semra bir hayli düşündürüyordu. Çünkü Semra’nın ne C. İle ne ayşe ile ilişkisi kalmıştı. Bu şaşırtıcıydı. Sonrasında geçiştirdiler. Ayşe resim yapacaktı. Resmi bitmek bilmiyordu. Yapacağını bile bile ‘’C.’’ Ona acelemiz yok dedi.

Aynı Oda ‘da uyumuyorlardı, ama hep birbirlerine ihtiyaç duyuyorlardı, birbirlerini sarmak istiyorlardı. Gece yarısı C.,Ayşe’ye ‘’ Şimdi kış olsun istiyorum ‘’ dedi. Nedeni gayet açıktı. Soğuk olsaydı C. Onu örterdi. Bu da bir bahaneydi aslında. Fazla sürmedi ışıkları kapatıp yattılar. Yatağa gireceklerdi beraber birden Güler’i hatırladı C. Eski günleri aklına geldi. Ayşe ‘de Perde de Semra’nın yüzünü görür gibi oldu. İnsan bazı yüzleri unutamıyordu.

‘’C.’’ Suskundu, onun hakkında bir şey bilinemezdi ,bu zordu. Ayşe, bundan şikayetçiydi . Öğrenmek istiyordu. ‘’C.’’ Cümleye babasından başladı. Hayatı göründüğü kadar kolay değildi. Kolay gözüküyordu başkaları tarafından. İlk kez Ayşe’ye nefes ettiği babasını kendisini büyüten ve taptığı ama babasıyla yatan ama affettiği ve hayatı boyunca aradığı teyzesini anlatmıştı bu sırada.

‘’C.’’ Farkında değilken Ayşe planlar yapmıştı. İnsanlarda böyleydi. İnsanlar yaşamak varken haklı veya haksız planlar yapıyordu. Günlüğünde , ‘’C.’nin’’ varlıklarından hoşlanmadığı anne babasının yakında döneceğini ve yaşayışını onlara nasıl açıklayacağını bilemediğini ve C’nin aylaklığından yakınıyordu bazen.

Günlüğü bulup C ‘yi yazılanların hiçbiri ‘’Neden her şeyi benden bekliyor ‘’ cümlesinin ardından gelen ‘’Kendi Ölü babasından bile kurtulamazken ‘’ cümlesi kadar sarsmamıştı. İçini karartan yoksa bu sözün gerçekliği miydi?

Artık gitmesi gerektiğini biliyordu C. Ayşe’de biliyordu bunu. Ama C. Bunun farkında değilken gitmişti Ayşe. C’nin onu terk etmeye hazırlandığı bir akşam vazonun kenarına sıkıştırdığı kağıda

‘’Bir haftadır beni bırakıp gideceğin günü bekliyorum(…) belki daha iyisine ulaşmak elimizde değil. Bilmiyorum Hoşça kal diye yazmıştı.

Kadınlar her zaman sessiz ayrılırdı, hiçbir söz söylemeden!

‘’C.’’ Bir kez daha yalnızdı. Bir kez daha oynayamadığını ,karıncalar gibi davranamadığını anlamıştı. Eski berbat günlerine geri dönüyordu. Yine eskisi gibi olacaktı her şey, yine arayacaktı bir şeyler, yine aynı meyhanede içecekti.

‘’İki insan ayrıldıklarında birbirlerinde iz bırakıyorlardı’’

Bu olağan bir şeydi. Acı vericiydi.

Sonrasını ‘’C’’ arkadaşına tutamak sorunu olarak anlattı

‘’Dünyada hepimiz sallantılı ,korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar . Kimi müdürlüğüne, kimi işine, kimi sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır.

İnsan tutunacak bir dal arar. İnsan hep arayış peşindedir, bazıları da hiç aramaz. Bazen de aramaktan vazgeçenler vardır. Sıkılır insan bu durumdan.

Aylak Adam ‘’C.’’ Yalnızdı. Hayatı berbat geçiyordu. İnanmadıklarını benimsemek, sever gibi yapmak, bir başkası gibi görünmek ,kendinden vazgeçmek ona göre değildi. Senin aradığın kadın dünyada yok dedi biri. ‘’C’’ Şöyle demişti;

‘’ Var! Olmasaydı ben olmazdım. Bu şehirde yaşıyor bir gün bulacağım onu ‘’ dedi.

O ,sokaklarda o kadını arıyordu herkesin inanmadığı sadece kendisinin inandığı kadın. Bu dünyada ‘’C.’’ Yalnızdı, dayanacak ve tutunacak bir şey arıyordu. Bütün umutları yok olmak üzereydi. Eski günlerini hatırladı. Bu şehir onu bulacağım düşüncesinden vazgeçmemişti. Başağrısı vardı ama bir süre sonra baş ağrısı sevince dönüşmüştü. Ve o kadını görmüştü aradığı kadını.

Merhaba dese belki de anlaşacaklardı. İnsan konuşmadan anlaşamazdı ve diğer insan harekete geçmezdi. Kolunu tutmak istiyordu Kadın’ın tam kolunu tutacağı anda kadın otobüse atlamıştı. O da arkasından koşmuştu ama yetişememişti. Yoldan bir taksiye el salladı, taksi doluydu durmadı. Bir kadın bağırınca taksi durdu.

Kadın bağırınca rota değişiyordu. Çevresindeki herkes ona düşmanca baktı ama o otobüse yetişemedi. Polis ne oldu anlat dedi ‘’Otobüse yetişecektim ‘’dedi. Artık her şey için çok geçti. İnsanlar onu anlamıyordu, anlamayacaklardı ve en son şunu demişti

‘’ Sustu konuşmak gereksizdi . Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı’’.

Yusuf Atılgan’ın yaşadığı dönemi düşünürsek o dönem karmaşıktı. O dönem Oğuz Atay’ın ‘’Tutunamayanlar ‘’ kitabı daha piyasada yoktu. Kitabında arkasında yazdığı gibi ‘’ Zor bir karakter,zor bir yaşam,zor bir roman’’. Bu dünyada yaşayan aynı zamanda cesaret edemeyenler korkaklar için.

Not: Uzun süren uğraşlarım sonunda böyle bir yazı ortaya çıktı..

Okurken altını çizdiklerim

· ‘’Dünyada hepimiz sallantılı ,korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar . Kimi müdürlüğüne, kimi işine, kimi sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır.

· ‘’İki insan ayrıldıklarında birbirlerinde iz bırakıyorlardı’’

· ‘’ Sustu konuşmak gereksizdi . Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı’’.

· ‘’ Küçük kumarlarınız vardır. On kuruşluk tombalalar. Şimdi kim bilir kaç evde ,kim bilir kaç kadının ‘Aman ayol, bu ne kötü şans böyle ‘ sözüne karşılık kim bilir kaç erkek ‘üzülmeyin; kumarda kaybeden aşkta kazanır diyordur. Kim bilir kaç erkek de acele edip bu sözü ondan önce söyleyemediler diye onu kıskanıyordur. Biliyorum sizi. Küçük sürtünmelerle yetinirsiniz. Büyüklerinden korkarsınız, Akşamları elinizde paketlerle dönersiniz. Sizi bekleyenler vardır. Rahatsınız. Hem ne kolay rahatlıyorsunuz. İçinizde boşluklar yok. Neden ben de sizin gibi olamıyorum bir ben miyim düşünen ?Bir ben miyim yalnız

· Yoksa ,her şey ben olmadığım zaman, benim olmadığım yerlerde mi oluyordu

· Sedire oturup radyoyu açtım. Piyano dinlemek istiyordum ama yoktu. Sanki bütün dünya konuşuyor, dans ediyor, operaya gidiyordu

· Hep başkayız. Ayak bastığımız her yer dünyanın merkezi oluyor. Her şey bizim çevremizde dönüyor…

· İnsanlardaki her duygu bir renktir

· Yakınlık hoşlanmayla başlıyordu.

· Kadınların neden evlendiklerini anlıyorum: Yalnız kalabilmek için

· Piyano özlediği ezgilere başladı. Sedire oturdu. Artık dış dünyanın sesleri duyulmuyor. Her şey kendi içinde oluyor. Bir gün bu ışıklı kıyıda, pırıl ,pırıl kumların üstünde durmuş muydu? Ya bu tanıyamadığı, sokaklarında güleç yüzlü insanlar dolaşan şehir nerde? Sonra yine o pırıl ,pırıl kıyı. Arkasından biri ‘Ben de varım ‘’diyor . Ah o birisi

· Kim bilir iç sıkıntısı olmasa, belki insanlar işe gitmeyi unuturlardı. ‘İş avutur’ derdi babası. O böyle avuntu istemiyordu. Bir örnek yazılar yazmak, bir örnek dersler vermek, bir örnek çekiç sallamaktı onların iş dedikleri. Kornasını ötekilerden başka öttüren bir şoför ,çekicini başka ahenkle sallayan bir demirci bile ikinci gün kendi kendini tekrarlıyordu.

· Yaşamanın amacı alışkanlıktı, rahatlıktı. Çoğunluk çabadan yenilikten korkuyordu. Ne kolaydı onlara uymak! Gündüzleri bir okulda ders verir, geceleri sessiz ,güzel kadınlarla yatardı istese. Çabasız. Ama biliyordu: Yetinemeyecekti. Başka şeyler gerekti. Güçlüğü umutsuzca zorlamak bile güzeldi

· Alışmayı anlıyordu. İşte insan beyni bile alışıyor,hep aynı şeyi tekrarlıyordu.

· İnsanların düzeninde bütün ayrıntılar önemliydi. Günlerin adı bile..

· Bence insanın adı onunla en az ilgili olan yanıdır. Doğar doğmaz, o bilmeden başkaları veriyor. Ama yapışıp kalıyor ona. Onsuz olamıyor.

· ‘’Siz anlanamaz,’’sen’’ anlanır ‘’ Bazı kitaplarda ‘’ sizi seviyorum’’u okuyunca gülerim. Sanki ‘’siz ‘’ sevilirmiş ! ‘’Sen ‘’ sevilir, değil mi

· İnsan kendinin değil, o yerin isteğine uygun yaşamaya başlardı. Gene de içinin bir yanı onunla buraya oturmaktan, altında dizlerini kendininkilerin arasına almaktan, kimselerin tedirgin etmediği bir konuşmaya dalmaktan hoşlanıyordu.

· Benim ona tutunabilmem için onun benden başka bir dayanağı olmamalı

· Sevişmek dediği acaba neydi? Tuhaf değil mi Onun ne istediğini anlayamıyorum. Nasıl olur da bir insan,küçük bir evi,bir eşi,iki çocuğu olsun istemez? Ah buldum işte: Bu bakımdan o da sana benziyor. Sen,yetmez bunlar demez miydin?

· Kuşkuluydu. Yalnız birbirlerine sarılıp sözlerini yumduklarında, çözümlenemeyecek bir sorunları kalmıyordu. İki haftadır, bir şey yitirmekten korkarmış gibi, sık sık sarılıyorlardı.
· Kelimeler ayrı ayrı önemliydiler.

· İnsanlar girdikleri yerden bir iz bırakmadan çıkamazlardı

· Bunca lüzumsuz eşya vardı da, neden en gereken bir sigara küllüğü yoktu. Kadınlar da böyleydi. Dünyada gereğinden çok kadın vardı ama, yalnız bir teki yoktu

· Yalnız geceler değişmiyordu. Her gece sırtını yastığa dayayıp perdesi kararıncaya değin karşı pencereye bakar, boyuna sigara içerdi. Lokantadan çıkınca gitti odasına kapandı. Önce kitap okudu, sonra uyudu

· İnsanlarda anlayamadığı bir şey de gazete okumalarıydı. Neden her sabah içlerini karartmak gereğini duyarlardı acaba? Futbol maçı hastalarınınkini anlıyordu ‘’ Ya ötekiler ?

· Aylak olmak dünyanın en güç işiydi

· Bir şey en gerektiği anda olmazdı

· Hepimiz korkağız. Korktuğumuz için severiz; korktuğumuz için yaşarız; korku yüzünden öldürürüz. En kötüsü kısa sıkıntılardan korkarız

· Belki paranın kendisi değil de sayısı önemlidir. İnsanların yaşamasında önemli olan, ayrıntılar değil mi ? Ayrıntısız yaşayan yalnız bitkiler

· Köpekler ,görmeğe alışmadıkları bir çeşit giysi giymiş insana havlarlar. Ya insanlar? Onların yaşamasında her şey ayrıntı. Önemli olan yemek değil, yenecek yemeğin çeşididir; giysi değil, giysinin çeşidi; ayakkabının çeşidi. Günlerin adı bile. Belli günlerde belli yaşamaları vardır. Pazar günleri pazarlık yaşamalarını kuşanırlar, çarşambaları Çarşambalık. Hep ayrıntılar! paranın sayısı gibi, Gülerin mavi gözlü oluşu gibi.

· Dünyada bilim adamları vardı. Tarlalarda, fabrikalarda, yapılarda, terzi atölyelerinde çalışanlar vardı. Ellerine kıl yapışmış berberler… Terle ıslak, boğazları sarılı boğazları sarılı berber koltuklarında oturanlar.. Kasıntılar ‘’_ Akşama konuğumuz var da !’’ Doğrusu dayanıklı yaratıktı şu insanlar.

· Bir şeyler olmasını bekliyordu insan, bir değişiklik.

· Yarına çabuk varmanın en kısa yolu uyumaktı

· Artık dünyadaki kadın bolluğunu düşündükçe içi kararmayacaktı. Yanındaydı. Kafasında ezgilerin en güzeli çalınıyordu.

· Çoğu günler işleri olduğu için, mühendisle müdür öğle yemeklerinde bulunmazlardı. Bu ince sesli, yapmacıklı dişiler topluluğunun tek gereği olmak bile canını sıkamıyordu. Yemeğini rahatça çiğniyordu. Değişmiş miydi? Sanmıyordu. Değişiklik yanında ‘’o’’ nun oturmasıydı. Bir de.

· Bayan Naciye,’’_ Fotoğrafları sevmem ,’’demişti. İnsanın hayalini sınırlarlar,hep kendilerinin düşünmeye zorlarlar bizi. Kadının sınırlamak istemediği hayallerini merak etmişti. Belki de insanlar kendi kendilerini düşünmek, hayaller kurmak için yeteri kadar yalnız kalamadıklarından anlayışsız oluyorlardı.

· Analar ,kızlarının kadın olduklarını çok geç fark ederlerdi.

· Gücün dayanmaktansa yalnızlığıma kaçarım. Bana tek insan yeter. Sevişen iki kişinin kurduğu toplum. Toplumsal yaratıklar olduğumuza göre, insan toplumlarının en iyisi bu daracık, sorunsuz iki kişilik toplumlar değil mi?

· İnsan günlerin biteviye geçişinden yakınmadıkça mutlu sayılırdı.

· Sevişen iki insanda bile bir anda aynı duygular oluyor. Önemli bu unutmamalı. İki kişilik toplumlarda önemli sorunlar

· İnsan kendininkine uygun olmayanı bağışlamaz. Biz hoşgörüsü olmadığını bile bile , başkalarında kendininkinden ayrıyı bağışlamağa çalışana hoşgörülü diyoruz

· Beş gündür onun beni bırakıp gitmesini beklemekle eskiden bana gelmesini beklemenin üzgünlükleri arasında hiçbir ayrılık yok. Uzadıkça dayanılmaz oluyor.

· Kızlarda sinir buhranları başladı mı evlendirmeli. Evli kadında başlarsa boşandırmalı . Birebirdir.

· Bir çeşit umutsuzluktan kurtulmak için içiyorum. Belki kendi kendimden. İki çeşit içen vardır. Biri ,benim gibi, kurtuluşu içkiden beklemenin utancıyla içer. Bir de şu çevrendekilere bak. Bunlar neden içiyorlar? Toplum içinde yaşamanın baskını, yükünü hafifletmek için. Çekinmeden bağırmak, yüksek sesle gülmek için. Dışarda bağırmak, kahkaha atmak yasaktır. Sokakta hiç gülmemek için burda gülerler. Böylesi az içer. Ya ben? İçiyorum da kurtulabiliyor muyum? Belki yalnız baş ağrısından.

· Ben ,toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü ,sahteliğini, gülünçlüğünü göreli beri, gülünç olmayan tutamağı arıyorum: Gerçek sevgiyi! Bir Kadın. Birbirimize Yeteceğimizi, benimle birlik düşünen ,duyan, seven bir Kadın!

Yazan: CEM KURTULUŞ

99 yılıydı !

2012-01-07T13:51:00.000+02:00

99 yılıydı

Deprem aniden olmuştu

Hangi gün olduğunu anımsamıyorum

Ama yıkıcıydı

Herkes sokaktaydı

Deprem olurken uyuyordum

Farkına bir süre varamadım

Yaşım da büyük değildi

Bu önemli değildi

Sonra uyandırdılar

O ara yer de yatıyordum

Vazolar kendi kendine mi aşağı indi demiştim

Ama bizimkiler indirmişti vazoyu

Sonra aniden merdivenlerden indik aşağı doğru

Mahalle karışıktı

İnsanlar kaçma telaşı içindeydi

Başka yol da yoktu

Sonra bir kahveye girip 2 çay içtik

İnsanlar depremden bahsediyordu

Başka bahsedilecek şey de olamazdı

Devlet yine televizyon kanallarında süslü laflar hazırlamıştı

Kendinde suç görmüyordu

Suçlu olduğu konularda doğruyu kabul etmemesi gibi.

Yıkılan binalar, evsiz kalan insanlar, ölenler, yaralananlar, kurtulanlar..

Geriye baktın mı koca bir hiç

Ölenler ölmüştü yaşayanlar yaşamıştı sadece

Bundan ibaretti her şey..

Yazan:Cem Kurtuluş

Kader (2006)

2012-01-07T12:12:00.000+02:00

Masumiyet’i izleyenler bilir ki; Bekir ,Uğur’a aşıktır uğur ise Zagor a . Saplantılı aşktır bunlar. Böyle zincirleme gider. Uğur ,annesi, felçli babası ve erkek kardeşiyle birlikte yaşayan, hareketli, gözü dışarıda olan bir kızdır. Aşık olduğu adam çeşitli suçlardan hapis’e giren biridir. Bekir ise mahallenin en temiz en yürekli çocuklarından biridir.

Her ne kadar uğur ile Bekir’in birlikte olmaları imkansız olsa da Bekir onun peşini bırakmaz. Onu unutmak için başkasıyla evlenir, hayatı çok kötü geçer. Evlendiği kişiyi mutsuz eder, üstelik bir de çocuğu vardır. Ama aynı zamanda aklı uğurdadır.

Uğur, nereye gitse onun peşinden gider. Onu hiçbir yerde yalnız bırakmaz. Uğur ise geçiminin gazinoda şarkı söyleyerek aynı zamanda fahişelik yaparak sürdürür. Bekir, uğur yüzünden bıçaklandığı halde gözü uğurdan başkasını görmez.

Kafayı yemek üzeredir artık. Artık Uğur’un çalıştığı yere gidemez olur, uğur o ara şehir şehir geziyordur. Uğur onun yüzünü görmek istemese de onlar bir türlü ayrılamamıştır. Uğur evlenmiştir artık, çocuğu vardır.

Zagor’u bir gün hapishanede ziyaret etmek isterken Zagor’un uğur u dövmesi üzerine ; Uğur ,Zagor’u bıçaklamıştır. Filmin sonu gelmiştir.

Uğur ile Bekir birbirlerine yakın görünse de aslında bir o kadar da uzaktır. Aynı Uğurla zagorun aşklarındaki gibi. Bekir, Uğurla kafayı yemiş ,Uğur da zagorla. Böyle çelişkili durumlar içerisindeler.

Film bir o kadar gerçekçi ve sade. Sokak ağzı diyaloglar, küfürler, samimiyet. Bu da filmi daha izlenir hale getirmiş. Bu film de Erkan Can’ı daha çok görmek isterdik, o da aralarda konuşuyordu sadece. Filmin içinde Erkan can otururken öylesine ‘’Masumiyet filmini izlediğini gelen seslerden anlıyoruz’’. Aşkın insanı nasıl değiştirdiğinin bir kanıtıdır bu film, ve sıradan bir aşk değildir.

Yazıyı bitirmeden önce; Zeki Demirkubuz , Masumiyet’i daha önce çekmiş olmasına rağmen Kader’in senaryosunu ondan önce yazmıştır.

Yazan:Cem Kurtuluş

Metin Kurt Yalnızlığı: iki şişe ucuz şarap Bir tarih yazabilir

2012-01-05T23:02:00.000+02:00

Metin Kurt aykırı bir isim

Sosyalist kişilik

70’ler denince akla gelenlerden

Kimilerinin unuttuğu kimilerinin Kesmeşeker sayesinde hatırladığı emekçi sporcu

Futbol ve müzik iki yol arkadaşıdır

İkisi de birbirinden ayrılamaz

Ayırmak da mümkün değildir

Çizgi Metin

Kesmeşeker kapağına en uygun isim

Tribün ve hayatın ortada kesişmesi

Verkaçlar sonunda ceza sahasında kalanlar

Ne güzel diye tebessüm etmeler

Kesmeşeker’in fikirleriyle örtüşmesi de var bunun yanında

Sınıfsal bir tavır koyan bir isim metin Kurt, protokol tribünü önünde oynamam diyerek orada oynamayı reddeden bir isim bilmeyenler için

Ceza sahası dışında kalanlar

Hayatın dışına itilenler

Emek verdiklerinin hakkını alamayanlar

Ve sonunda hayatın tekmesini yiyenler

Bunun için Metin Kurt Yalnızlığı doğru olur

Metin kurt bir metafor öncelikle Kesmeşeker için

Futbol tarihi için önemli bir isim de aynı zamanda

Kesmeşeker’in şarkılarında futbol-hayat benzeşmesinin bilinmesi çok da zor değil

Sıra dışı insanlar için

İki şişe ucuz şarap ile tarih yazanlar için

Tarih de iz bırakanlar için

İnandığı yolda yürüyenlerin yalnızlığıdır bu

Seçtiğimiz yol

Kaldığımız yol

Seçimler

Yalnızlığımız ve ceza sahası durumları

Ödenilen bedeller

Ödetilen bedeller

Ve ranta dönen her şey

Endüstriyel üzerine kurulan her şey

Paranın uşaklarına karşı bir isyandır

Tekrardan söylemek gerekirse ‘’İnandığı yolda yürüyenlerin yalnızlığıdır bu’’

Yazan:Cem Kurtuluş

saçmalamacalar !!

2012-01-05T19:51:00.000+02:00

Hep aynı şeylerden bahsedersin dedi

Mutlu olmaktan bahsediyordu

Mutlu olmayı neden denemiyorsun diye sordu

Her şeyin başkalaştığındaN bin türlü sorundan bahsediyordu

Sorular soruyor ve çok konuşuyordu

Bu sıkıcıydı

Bazen de beni sıkıyorsun dedi

Susmuştum

Ne diyeceğimi bilememiştim

Onun karşısında bezmiştim

Tek seçimim kalmıştı o da susmak

Susmak bazen işe yaramıyordu

Sonra sözü ben almıştım

Hep aynı şeylerden bahsederim

Sıkıcıyımdır

Heyecan vermem bazen

Bazen de heyecanlı gelirim

Yalnız yaşamayı seviyorsun dedi

Neden kendine birini bulmuyorsun dedi

Tek başınalık canını sıkmıyor mu dedi

Sözü tekrardan almıştım

Yalnızlık deliliktir

Kendin seçmezsin onu

Ama sahte gülüşlerden iyidir dedim

Sonra hava almaya çıktım biraz

Nefes almaya ihtiyacım vardı

Boğuluyordum bir şeylere karşı

Dışarı çıktığımda hava soğuktu

İnsanlar hep olduğu yerdeydi

Fahişeler de olduğu yerdeydi

Tekel bayiye girip bir bira aldım

Bir bira alacak kadar param vardı

Ama fazlası yoktu

Fazlası olmadığı zaman fazlasını da isteyemezdin

Çalabilirdin

Bunu yapabilirdin

Ama yapmadığın zamanlarda çok olmuştur

Sigara içmiyordum

Alkol tüketiyordum

Bunu bırakmak zordu

Kaybetmekle ilgili bir iş değildi bu

Sadece içerdin

Gerisine karışmazdın

Telefonuma baktım

Bana doğru bakıyordu

Ben de ona baktım gülümsedim

Ve yine bomboştu

Arayan yoktu

Sadece ışığı yanmıştı

Oysa ki o hep yanardı olduğu yerde

Bir de saate bakmak için işe yarardı

Kendi kendime konuşmaya başladım

İnsanların deli dediğini anımsıyordum

Oysa yazdığım şeyler de deli zırvası gelmişti bana

Sonra dedim dört duvar arasına geri dön

Yalnızlığın delilik olduğunu anlamıştım o gün

Kim bilir

Başka gün de anlayabilirdim

Ama bazı günler

işte o günler gelmezdi..

Yazan:Cem Kurtuluş

Orduspor -1 Fenerbahçe-1 : Alex'in Olmayışı!!

2012-01-05T15:39:00.000+02:00

Alex’in olmadığı bir maçta ‘’Fenerbahçe ‘’ nasıl olur sorusu muhakkak akıllara gelmiştir. Alex ‘siz bir Fenerbahçe’nin eksik olduğu ortada. İlk yarıda top Fenerbahçe’nin ayağında gibi gözükse de ciddi ve net pozisyon yoktu. Aykut Kocaman’ın vazgeçilmezi Özer ilk yarı boyunca Fenerbahçe taraftarına saç baş yoldurttu. Ama Aykut Hoca’nın Özer’de halen diretmesini anlayamadım.

Orduspor etkili gibi gözükse de onların fazla etkili olmadığı görülüyordu maçta. Stancu orduspor adına güzel bir gol attı. İlk yarı böyle bitti. İkinci yarı 2 değişiklik oldu. Fenerbahçe daha fazla baskı yapan taraf oldu. Emre’nin golüyle derin nefes aldık. Volkan’ın yüzde yüz çıkardığı bir pozisyon var onu da unutmayalım. Dia oyuna girer girmez klasını gösterdi.

Oyuncuları peş peşe arkasına takıyordu. Bazı pozisyonlarda faul olmasına rağmen hakem bunu göremiyordu. Ama ilk yarıdaki Fenerbahçe ile ikinci yarıdaki Fenerbahçe arasında oldukça fark vardı. Ama bir türlü gol pozisyonuna girilemiyordu. İkinci yarının en etkili ismi şüphesiz Dia idi. Bienvenu sonradan oyuna dahil olsa da yine vasattı. Golcü sorunu halen çözülemedi. Orduspor’u başarılı oyunundan dolayı kutluyorum. Umarım bütün lig boyunca bu oyunu devam eder.

Yazan:Cem Kurtuluş

yine yazdık bir şeyler !

2012-01-04T23:59:00.000+02:00

Beşiktaş’ta idim

Rüzgar esiyordu

Hava soğuktu

Dışarıda önceden görünen memurlar bu defa dışarıda yoktu

Soğuktan olabilirdi bu

İnsanlar üşüyordu

Martılar üşüyordu

Onlar da üşürdü ne de olsa

İki yaşlı amca

İki çingene

İki sevgili

İkili şeylerle devam ediyordu hayat o ara

Denizle oyun oynayanlar

Her hafta sonunu o köşede geçirenler..

Daha hava kararmamıştı

Kararmasına daha vardı

Isınacak bir yer bulmalıydım

Cebimde bir simit parası

Bir de çay parası vardı

Çay ısınmak için idealdi

Bardağı tutup içinde sıcaklığını hissetmek

Böylesi iyi gelebilirdi

Fazla sürmezdi

Biliyorduk

Bir simit aldım elime

Yarısını yedim

Yarısını dışarıdaki martılara attım

Çayın da yarısını içmiştim

Elimin üşümemesi için

Üşümemek için bir şeyler yapıyorduk

Birkaç fotoğraf çekmek ısındırır mıydı bilmiyordum

Köşede duran yalnız bir adamı fotoğraflamıştım

Bu iyi olmalı demeliydim kendime

Adamın haberi yoktu bundan

Adam bira şişesini yere bıraktı

Sonra köpek geldi yanına

Onu sevdi adam

Köpek, geleceğe bir ışık

Sadık bir dost

Kaygısı olmayan

Sonra köpek uzaklaştı

Adam da uzaklaştı

Simitçiler, simitlerini satmaya devam ediyordu

Geçim derdi

Simitler bitmemişti

Ucuzdu ama

O gün işleri kesattı

Böyle şeyler de oluyordu hayatta

İşlerin yolunda gitmediği zamanlar

Ya da yolunda gittiği zamanlarda

Seni yoldan çeviren şeyler

Havanın kararmasına az kalmıştı

Birazdan hava kararacaktı

Ve kararmıştı

Ortalıkta kimse kalmamıştı

Tanımadığım bir yüze denk gelmiştim

İlk önce yanına oturmaya çekinmiştim

Sonra evet oturmalıyım diye geçirdim içimden

Adamın yanında 2 bira vardı

Birini bana verdi

Birayı içtikten sonra daha çok üşüdüm

Şimdi topuklamak gerekiyordu

Otobüsü beklemeye koyuldum

Otobüse bindim

Deniz kıyısından uzaklaştım

Böylesi iyi oldu sanki..

Yazan:Cem Kurtuluş