Jeff Scott Soto,benim gerek Takara, gerekse Talisman grubu ile yaptığı işler ile her dönem takdir ettiğim bir müzisyen oldu. Soto, kendine has ses rengiyle 80’lerden bu yana çıktığı her farklı projenin hakkını veren bir isim desek tam isabet olur.Bu kez Work of Art klavyecisi Robert Sall, Eclipse gitaristi Erik Mattenson ile beraber kotardığı melodik rock projesi W.E.T. ile karşımızda... Bu saydığımız isimlerin her biri Frontiers plak şirketinin en önemli isimleri arasında yer alıyor. Böyle bir ekipten de kaliteli iş beklememek hata olur dedirtiyorlar.
Sonda söyleyeceğimi başta söylemek gerekirse; Jeff Scott Soto yıllara meydan okumaya devam ediyor.Albümde akustik versiyon da dahil olmak üzere toplam 13 parça bulunmakta ve neredeyse hepsi enerjik, adrenalin dolu,melodik rock kıvamında hepsi dinleyiciyi harekete geçiren cinsten.
Direkt bodoslama girmek gerekiyorsa;
Albüm "Invincible" ile açılıyor. Jeff şarkıda attığı çığlıklar ile
kendisini tanımayanlara şık bir selam çakıyor. Ne mutlu ki geçen yıllara rağmen
Jeff hala sesinden bir şey kaybetmemiş. Gayet enerjik, gayet pozitif olan
parçada 2.02’de giren soloya dikkat ! Devamında gelen "One
Love" albümün en dinamik,en akılda kalıcı melodilere sahip şarkılardan
biri olmayı başarıyor.Jeff’in o güçlü vokali başlangıçtaki ustaca yazılmış
klavyeler ve sonra davulun orta tempoyla şarkıyı ileriye götürmesi
şarkıyı sevme nedenlerim arasında oluyor. Aşkın kendisini güçlü tuttuğundan
başlayıp mucizeye benzeten nakaratlarıyla şarkı durumu özetliyor.
Buram buram AOR kokan bir çalışma "Comes Down Like Rain"
yer yer parça hızlansa da duygusallığını yitirmiyor. Parçanın girişindeki gitar
ritmlerine ise özel dikkat lütfen zira nasıl bir şarkı geleceğini bize bu giriş
gösteriyor. Şarkı yağmurlu bir günde yollarda tek başına dolaşan bir adamı
çağrıştırarak yolunu çiziyor,ama şarkının temasında sonsuzluğun bir parçasını bir aşkta gören bir
inanış beliriyor.
En az favori çalışmam "One Love" kadar değerli "Running
from the Heartache" bir yabancı sitede bir müzik
eleştirmeni bu parçanın gitar tonlarını ‘’tanrısal’’ ve vokalini
"kusursuz" olarak nitelemekte. Gelecek kalp kırıklığına dair
lirikler şarkının temasını belirliyor. Bir kez daha Jeff Scott Soto’nun ses
rengin,yanında Robert Sall’un duygusal
ve dokunaklı solosuyla ayrı cezbederek çok duyguyu içinde barındırıyor.
Liriklerini etkileyici bulduğum "Brothers in Arms" klavyedeki dokunaklı melodi ve Jeff Scott’un muhteşem sesiyle ruha etkili şekilde dokunuyor. Birbirine sadık olan asker arkadaşının teması şarkının temasını oluşturuyor. Dünyanın adil olmadığı,bizi kurtaracak şeyin “sevgi” olacağı anlatılıyor. Şarkının klibinde havadan geçen uçaklar, yerde ezilmiş arabalar, binaların yıkıntısı, insanların o binaların altında kalması ile de tema keskin şekilde açığa çıkıyor. Dinlerken bir kez daha melodik rock ile olan boşluğu doldurduğuna dair Jeff Scott Soto’nun ne güçlü sese sahip olduğu daha net anlaşılıyor.
"I’ll be There" içinizi kıpır kıpır
edecek coşkulu ritimleriyle, Magnus Henriksson’un enerjik melodileriyle
canlılık katıyor. Jeff Scott’un da hayat dolu sesiyle de bu coşku daha da
artarak melodik rock için kıyak bir iş olmuş oluyor. Soloların bir o kadar lezizliği
de iştah kabartıyor. Eğlence,coşku,adrenalin
ruhuna uygun olanlardan "Put Your Money Where Your Mouth Is"
tam anlamıyla albümün dinamitliğini arttıran coşku seviyesini en yükseklere
çıkaran bir o kadar Paul Stanley etkisi yaratarak albümün demirbaşlarından biri
oluyor. "One Day at a Time" gerçek anlamını yağmurda
yalnız yürürken bulacak bir ballad etkisi yaratıyor ve Son derece hassas olan bu parça dinleyeni
kendine takılı bırakıyor.Temposuyla,enerjisiyle, coşkusuyla "My
Everything" girişi ile Survivor ve Journey’i anımsatıyor.
Bütün şarkıları değerlendirmek sıkıcı bir süreç olacak olsa ve uzun
sayılabilecek değerlendirme sonunda albümü genel olarak tanımlamak gerekirse;
Jeff Scott’un büyülü sesiyle ve bir ekibin nasıl olması gerektiğini
gösteren bu albüm melodik rock harikası olarak yerini
hazırlıyor,bunda da grubun bu işteki kalitesi kadar prodüksiyon kalitesi de bir
o kadar iyi iş çıkarmış oluyor. Her enstrüman bu temiz prodüksiyon karşısında
alkışı hak ediyor. Özetle albümdeki ses rengi ile albümde bir yıldız gibi
parlayan, kendini dinleten nice albümün mimarı Jeff Scott Soto’yu bakalım daha
hangi projelerde göreceğiz?
Cem Kurtuluş,2010
