Herkesin gol atmak istediği mahalle takımında bile anlatamamıştım çocuklara ‘’bek’’oynamanın önemini. Bu beş gol yerken de böyleydi, yenilirkende. Yıllar sonrada bir şey değişmemişti, herkes gol atmak istiyordu. Gol:iki taşın arasından geçen top. Kimse kaleci olmak istemiyordu kibana sorarsan sahadaki en romantik adamdır. Forması bile değişik, bir yalnız. Ama bir numaradır. Çocukken bunu anlayanlar ileride hiç anlamadılar. Yalnızlık duygusu kedilere ve kalecilere mahsustur. Ve kaleci’nin dostu bektir. Bir bektim ben. Ve forvet oynamak isteyen kıçıkırıklara güldüm hep, pabucumun forvetleri (krampon,esem,sport vb.). Bir forvet ,bir forvettir;gerisi hayalcilik. Oyun kurucu bahsiyse derinleşmeye çok müsait.
(Cenk Taner, Andıran Otu, syf. 23)
0 yorum:
Yorum Gönder