16.10.2012..
Denizin
olmadığı yerden dönüyorum bu defa
Otobüs ,sanarsın tren gibi gidiyor
Taka
tuka..
Yanlış
araca binmişim
Fark
etmem biraz uzun sürdü
Rotayı
şaşırdım
Rotayı
bulmakta zorlandım
olmayan yerlerde uyandım
kaldırıma kustum
olmayan yerlerde uyandım
kaldırıma kustum
Denizsiz
şehirler bana hep yabancı geldi
Neyse
ki yoldan İstanbul’a dönen otobüsü yakaladım ona bindim
Pencere
tarafındayım
Boşluklar
gözüme çarptı önce
Camdan
yola bakıyorum
Yol
işte ,dümdüz..
Orman,
ağaçlar, çizgiler, dağ görünüyor yolda , geriye kalan akıp giden zaman
müzik eşlik ediyor yolda bana
yol ve müzik, sıkı ikili
diyor şarkıdaki adam buğulu sesiyle yeri göğü parçalıyor
yol ve müzik, sıkı ikili
diyor şarkıdaki adam buğulu sesiyle yeri göğü parçalıyor
Tepelerde küçük evler gözüküyor
Yan koltuğum boş, gel konuğum ol !
Adam
su getirdi ne diyorlar otobüste bu görevi getirenlere
Neyse
ne işte
Getirdi
içtim..
Yollar
bitmiyor giden ben olmayınca
Şeritlere bakarak yolu bitirmeye bakıyorum
Bilesin
denizsiz şehirleri sevemedim
Hiç
kimse yok artık !