Ahmet Erhan - Kefen

 

“Arka sokaklardayım, yalnızım
onayladıklarım bana başını sallamaya kalkıştı
Acılar, coşkular,şiirler... ve her şey
bu dünyada sığınacak bir gölgem bile kalmadı
 
Sanki gecenin son çapağıyım
o derin ve buğulu gözlerinden az sonra
yeraltındaki evime savrulacağım arka sokaklardayım, yalnızım
güneş doğarken ben ışığı yakarım
kadınlar,içkiler, dönmeler... ve her şey

 kepenkler çekilince bu şiir de biter...”

Ahmet Erhan, 1993 ( Burada Gömülüdür, II Cilt, sayfa 202) 

Read More

Ahmet Erhan - Bir Hayat Bile...

 
Bir hayat bile kuramadım
Çarklar dişliler arasında
Dükkanlar bürolar bilgisayar
Bekar evleri karşı cinsten ırklar
Yalnızım defterimde adres çok
Terkedilmiş bir ev ardımda
Bir hayat bile kuramadım
 
Artık ömrüm bir varsayım
Kötü bir bilimkurgu romanı
Yurdum sömürünün savaş alanı
Sol sumruğumu bilerek uyuşturdum
Bütün cinnetlerime kibrit suyu döktüm
 
Bir hayat bile kuramadım
Ne bir ülke kurtarmışlığım var, ne de yol ortasında kız öpmüşlüğüm
Evet’lerim, hayır’larımın önünde saklı
Hayır’larım dünyadan pişman
Dilim devrime teşne, konformizme hayran
 
Hem Türküm, hem doğru, hem de çalışkan...
 
Ahmet Erhan, 1991 (Burada Gömülüdür II sf 95)

Read More

Ahmet Erhan / Yengeç Öldü

“ bir yengeç gibi sar bedenimi
sonra istersen kayalara bırak
yırt at cebindeki o şiirleri
yazılan yazıldı çoktan, okuyan okudu
ne işin vardı sanki bu kar aydınlığında 
niye böyle mahzunsun, niye kederli gülerler,
alsam kucağımda taşısam yosun filan satılmaz buraların pazarında
 açlıktan boğulursun yalnızlığın nemli
iyi mi... şehirde bir yengeç öldü.”

 Ahmet Erhan, Yengeç Öldü (Burada Gömülüdür II, sf  562)

Read More