Yaşamak/Orhan Veli Kanık

Biliyorum, kolay değil yaşamak,

Gönül verip türkü söylemek yâr üstüne;

Yıldız ışığında dolaşıp geceleri,Gündüzleri gün ışığında ısınmak;

Şöyle bir fırsat bulup yarım gün,

Yan gelebilmek Çamlıca tepesine...

-Bin türlü mavi akar Boğaz'dan-Her şeyi unutabilmek maviler içinde

Biliyorum, kolay değil yaşamak;

Ama işte Bir ölünün hâlâ yatağı sıcak, Birinin saati işliyor kolunda.

Yaşamak kolay değil ya kardeşler, Ölmek de kolay değil;

 Kolay değil bu dünyadan ayrılmak !

ORHAN VELİ KANIK

Read More

Odamda/Orhan Veli Kanık

Ben miyim bu şeylerin sahibi?

Kafamda bir çocuk var,meraksız

İç alemim oyuncaktan farksız;

Odam,içime bir ayna gibi

Bir ışık oyunu var tavanda

Gölgeler seslerle birleşiyor

Ve bir karga beynimi deşiyor

Azaplar kemirdiğim bu anda

Kardeşini öldürüyor Kabil

İçimde bir yalnızlık duygusu

Ölüm kadar uzun yaz uykusu

Sıkıntı ile geçilen sahil

Bağlanıyor bir iple bir sürü

Düşünce köyleri birbirine

Çöküyor her şeyin üzerine

Hülyam boyunca kurduğum köprü

Ve doluyor sessiz,ordularım

Durmadan,dinlemeden odama;

Urbam içinde yatan adama

Hayretle bakıyor dört duvarım

Kardeşini öldürüyor Kabil,

İçimde bir yalnızlık duygusu;

Ölüm kadar uzun yaz uykusu

Sıkıntı ile geçilen sahil

Düşüp yatağın dalgalarına

Günlerce sürüyor bu yolculuk

Durmadan akıtıyor bir oluk

Korkusu sükutun mezarına

Ve Delirmenin tatlı vehmini

Sessizlik odama dolduruyor

Kargam hala başımda duruyor

Bulmakçün beynin cehennemini

Kardeşini öldürüyor Kabil,

İçimde bir yalnızlık duygusu;

Ölüm kadar uzun yaz uykusu

Sıkıntı ile geçilen sahil

Dünyada tek gelen insan gibi

Atılıyorum bir hint dağına

Giriyor kafamın darlığına

Kimsesiz dünyaların sahibi

Gidip,gidip gelmede aynı his

İskeleye ulaşmıyor çıma

Dikiliyor ansızın karşıma

Boynum kalınlığındaki ceviz

Kardeşini öldürüyor Kabil,

İçimde bir yalnızlık duygusu;

Ölüm kadar uzun yaz uykusu

Sıkıntı ile geçilen sahil

  

ORHAN VELİ KANIK

 (Ankara ,Ekim 1936 /Varlık, 15.12.1936)

                          

Read More

Orhan Veli -Macera

 Küçüktüm, küçücüktüm,

Oltayı attım denize;

Bir üşüşüverdi balıklar,

Denizi gördüm.

Bir uçurtma yaptım, telli duvaklı;

Kuyruğu ebemkuşağı renginde;

Bir salıverdim gökyüzüne;

Gökyüzünü gördüm.

Büyüdüm, işsiz kaldım, aç kaldım;

Para kazanmak gerekti;

Girdim insanların içine,

İnsanları gördüm.

Ne yârdan geçerim, ne serden;

Ne denizlerden, ne gökyüzünden ama...

Bırakmıyor son gördüğüm,

Bırakmıyor geçim derdi.

Oymuş, diyorum, zavallı şairin

Görüp göreceği.

ORHAN VELİ.

Read More

Orhan Veli - Deniz

Ben deniz kenarındaki odamda,
Pencereye hiç bakmadan
Dışardan gecen kayıkların
Karpuz yüklü olduğunu bilirim.

Deniz, benim eskiden yaptığım gibi,
Aynasını odamın tavanında
Dolaştırıp beni kızdırmaktan
Hoşlanır.

Yosun kokusu
Ve sahile çekilmiş dalyan direkleri
Sahilde yasayan çocuklara
Hiçbir şey hatırlatmaz.

Orhan Veli Kanık

Read More

Yalnızlık Şiiri - Orhan Veli

Bilmezler yalnız yaşamayanlar,
Nasıl korku verir sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle;
Nasıl koşar aynalara,
Bir cana hasret,
Bilmezler.


Orhan Veli Kanık

Read More