" Rıhtım Yolu Üzeri.."

05.12.2012 / Rıhtım Yolu Üzeri

Şarap şişesinin yarısında  kafayı bulabilirsin yürürken

Karşıda bir deniz görünür

Esnaf, balıkçılar, çay dağıtan yaşlı adam, ayyaşlar, sokak başında müşteri bekleyen kadınlar..

Sonrasında güneş batar

vapur saatleri bitmeye ramak kala vapur kalkar iskeleden

İnsanların işten çıkış saatidir

Gün ağrımıştır artık

nesnelerin karışıklığı

fotoğrafların bulanıklığı önünden geçer

“şu adama bak” diyen kalabalığın içinden öylece sıyrılırsın

Sen sayarsın kalabalığı kalabalık devam eder yürümeye
koşarsın kıyamete kaybeden atlar misali 
en sonunda kaldırımın köşesine oturup caddeden geçen arabaların plakalarına bakıp şarap şişesinin dibini gördüğün kaldırım kenarında plakaları sayarsın

plakalar zihninde yer değiştirmiştir

Sayaçlar çalışmaz artık...

 Yazan: Cem Kurtuluş

Read More

" Boşlukla Çalkalanmak"

Karnım boşlukla çalkalanıyordu. Kadıköy’deydim. Bir kitapevine iş başvurusuna gittim seneler sonra. Korkaklığı bir tür yenmek gerekiyordu.  Bir adım attım doldurmaya başladım formu. Dene bir daha yenil sözü anlam kazandı.  Herhalde öyleydi, denedim. İşe girmek onların “ olur” demesine bağlıydı Kadıköy’de sakin bir yere girip köşeye kıvrılıp çayımı söyledim,  kitap okumaya başladım. Şeffaf bir kağıdın içine bakıp durdum bir süre. Çay ocakta demleniyordu. Demlenmesini  bekleyerek zamanımı geçiriyordum. İnsanlar kahkahalarını etrafa saçtı, Sonrasında birkaç kitap daha  inceledim. Sözcükler ikide bir yer değiştiriyordu. Müziğin çalması Kadıköy’deki yağmur damlalarını hatırlattı.Çay içerek  “ bir çay olsun uçuk kaçık” sözünü hatırladım. Bu sözü hatırlarken midem aynı çalkantıyla dönüyordu. Bulunduğum yer dolmaya başlayınca  mekandan topuklamak zorunda kaldım. Sonrasında hava kararmış ,gün bitmişti… her zaman böyle olurdu.

 Cem Kurtuluş, 2013

Read More

İleri Demokrasiye Devam (!)

Abd askeri, Alman askeri, Suriyeli teröristler ülkemizde

Dokunmak, söz etmek yasak

Patriotlar, üsler, radarlar dolmuş. Bağımsız Türkiye

Özelleştirmeler, işten çıkarmalar tam gaz

 Maaş zamları sıfıra yakın

Vergiler ve fatura zamları dağ boyu...

 Türkiye'nin günlük yaşamı."

Müzik grupları yasak ve sakıncalı
Filmlerin afişleri sansürlü
Baskılar tam gaz devam

Alkole zam

Sigaraya zam

Göztepe parkını yıkıp oraya cami yapma fikirlerine devam

Moda'da ki çimleri kaldırıp betona döndürmek ve Halkın tepkisi olunca yeniden çimlerin yapılma fikri
Tribünde Pankarta yasak 

fişlemeye devam

6222 Yasağı

Deplasman yasakları

Her yönden ceza verme lüksüne sahip olma fikirleri
Gazeteciler hukukçular içeride tam gaz

Yargı kendi elinde

Asker elinde

Polis elinde

Susturma konusunda bir numara olduğunu inkar etmek yersiz olur

Protesto’nun hak olarak yazıldığı yerler sınır dışı

Çeşitli çeşitli yasalar kendi kadronu kurmalar

Halen içeride onlarca gazeteci

Hukuğun hiçe sayıldığı, egemenlik ve millet anlayışının sıfırlandığı Bağımsız Türkiye (!)

Tarihi binalar kül ediliyor

Önemli işletmeler kapatılıyor kendilerince

Hapishanelere Jandarma yerine Polis yerleştirilmesi

Tam gaz İleri Demokrasiye Devam, Tam gaz Fişlenmeye devam...

Cem Kurtuluş, 2013

Read More

" Kadıköyde O Şarap "

Kadıköy’de o şarabı sadece ben içiyordum

 Diğerleri tiksiniyor olmalıydı

 Ucuzdu, kafa yapıyordu, çareydi

 Beyin hücrelerime doğru iniyordu

 O şarapla kendimi özdeşleştirmiştim

 Elimin altında durmadan yapamıyordum

 Çok gülünç durumdaydım bu şarapla

 Sabahın köründe bu şarabı aramak manyaklıktı, ahmaklıktı

 Tarihteki yerimi almam  bu şaraba bağlı değildi, ama içmeden de yapamazdım

 Şartlandırmıştım belki de kendimi

 Daha dükkanlar açılmamışken bir şarabı bulmanın yolunu arıyordum

 Moda sahilinde bu şarabı içtiğim günlerim artık geride kalmaya başlayacaktı

 İş alanlar, görevliler modayı yok ediyorlardı

 Moda'nın her yeri beton oluyordu

 Ve Kadıköy’ün herhangi bir yerinde insanlar kaldırımdan yürürken sabahın köründe   şarabımı içmeye devam ediyordum

 Bir yandan da güneş vurmayan bir apartman köşesinde bir ihtiyarla olmayan şeyler üzerine dünyayı kurtarmanın derdindeydim

Cem Kurtuluş, 20.01.2013/ 11.00/ Kadife Sokak

Read More

''Çay..''

Yine ait olduğum yer Kadıköy’deyim.. Döndüm durdum öylece. Her gün buraya gelmeden yapamıyorum. Bu senden önce de böyleydi, senden sonra da. Ama seninle bir anlam kazanmıştı. Yapayalnız bir başıma, boynumu eğmiş yürüyordum her zamanki gibi. Duvarlar farklı, insanlar farklı, dükkanlar farklı, hayvanlar farklı, her şey farklı geliyordu bana. Farklı gelmeyen tek şey kendimim ve hep aynıyım..

Yanımda kimse yok. Yorgun yorgun yürüyorum. Herkes kaldırımdan yürürken ben kaldırımın dışında yürüyorum. Ne yapmaya çalışıyorum? Ben Kimim.. Bunlara verecek cevabım yok. Kilitlendim!

İnsanlara bakamıyorum. Öyle ki onların mutluluğunu görünce daha çok üzülüyor ve dibe batıyorum. Her gün şarapla beynimi dolduruyor, akciğerimi iflasın eşiğine getiriyorum. Çabam neye ki...

Yapayalnız yüzüm asık şekilde hiçliğe yürüyorum. Bahariye’ye doğru sessiz adımlarla başımı öne eğmiş yürümeye devam ediyorum. Kimse yok çevremde. Onların peşinden koşmuyorum. Yaşadığımı sanıyorum, yaşamak denirse...

Beynimi kontrol edemiyorum. Arada kafam çalışıyor.

Yürürken bir köpeğe rastlayıp, onu kendime benzetiyorum. Bir yerleri hasta gibi, o da kontrolsüz. Benim gibi. Ona bakarak yanından geçtim. Şarap almayı düşündüm, ama bir çay içmenin iyi geleceğini düşünüp oturdum Kadıköy’ün en sakin yerine. Kız gelip ne istediğimi sordu, çay dedim. Şekeri, yavaşça çayın içine attım, sessizliğimi korudum. Şekeri karıştırırken içinde anlam aradım. Hiç olmadığım kadar sessizim. Çok şey yitip gitmiş, umutlarım buna dahil.

Çay öylece masada dururken Bob Dylan çalıyor... Tebessüm ederek içerideki kitaplara bakıyorum. Kitaplar içimi acıtıyorlar, tıpkı tatlı şarap gibi. İkisini de bırakmıyorum.

Bir süre kitaplara baktıktan sonra, masaya geri dönüp çayımı içmeye devam ettim. Karnım aç, midem zayıf. 3-4 gün yemek yemediğimi, sancılarımın arttığı sarhoş günlerimi düşünüyorum. Zayıflıyor her yerim. Midem, beynim, ayaklarım... Çayı içerken karşımda duran kül tablası boş bir şekilde duruyor. Ona eşlik ediyor çay kaşığı ve sandalyeler. Yan masaya geçerken kalabalık bir grup, boş sandalyeyi istiyor, boşluğuyla bana eşlik eden. Ses etmiyor, sadece kafamı sallıyorum.

Anladılar...

Kaldırımın Köşesinde orta boylarda suratı eskimiş bir adam, öylece oturuyor. Ve yanında bir köpek. Bir dost kadar yakın.

Hayatın anlamını düşündüm o an ama yitirdiğim düşlerim, olmayan hayallerim, heyecansızlığım, yaşamdan kopmuşluğum yanıt bulamadılar buna... Bir çok şeyi düşündüm. Çay bitmemişti, kaşık öylece duruyordu olduğu yerde, bir de şeker.

Çay soğudu.

Bir şairin sözünü anımsadım.

“Hepsi yaralar ,sonuncusu öldürür.”

Yavaşça masadan kalktım, boynum bükük ve çay bardağını götürdüm, 1 lirayı masanın üstüne bıraktım, sesiz adımlarla Kadıköy sokaklarında anlamlar aradım durdum...

Yazan: Cem KURTULUŞ

Read More

Halı Saha...

Kadıköy’de akşamüzeri sekiz suları.. Halı saha maçından çıktık, her yerimiz ter içindeydi. Sahada kaleci olmanın önemini düşündüm C.T nin yasasına göre.  Sahaya çıktık herkes kafasına göre sahaya dizildi.

Yaklaşık 1 senedir ayağıma top değmemişti.  Daha önceleri topun peşinden koşardım daima, şimdi Topların peşinden, işlerin peşine..

Sıkı maçtı. Rakip zorluydu, Kalecileri iyiydi. Kaybetmeye tahammülü olmayan ben yine kendimi parçalıyordum sahada. Seneler geçtikçe değişmeyen bir şeydi bu..

Halı saha maçından çıkmış yolu bulmaya çalışıyordum. Köprü altından rıhtıma inip simitçinin yanına çöktük.

Simit-çay iyi iyi ikiliydi defans misali. Sonra yolumuza gittik . Yolumuz kadife sokağa doğru uzanıyordu

Önce kilisenin oraya uğradık. İçenler, sıçanlar vardı her daim. Berduşların yeriydi..

Yerimizi değiştirdik. Beynimiz içmekten başka bir şeye çalışmıyordu. Cebimde Son 20 liram vardı.Saat oldukça geç olmuştu. Eve gitmekten çok  o 20 lirayı alkole yatırmak daha iyi fikir gibi geldi..

Cebimde kalan akbil pasosundan başka bir şey yoktu .Bir de 20 lira .Bütün parayı biraya yatırdım o gece. 2 birayı kilisenin orada 3 birayı da karga bar'ın karşısındaki apartmanda içtim. Kendi kendime laflarken yoldan geçen bir adam üstümdeki formayı fark etti, karşı karşıya tezahürat yaptık. Kitleler halinde tezahürat misali..

İşemek için kilisenin sokağı mı yoksa karga barın yanındaki boşluk mu diye düşünürken boşluk daha cazip geldi bana. Oraya saldım içmeye devam ettim. 

İnsanlar mutlu gözüküyordu sokakta. İçerken mi mutlu görüyordum onları yoksa başka bir şey miydi bu bilmiyordum.  Sokakta yerde çökmüş oturdum.  Sadece ben değil. Tinerciler de geliyordu yanımıza

Onların da hayatı berbattı aslında. Bizim gördüğümüzden daha berbattı.  Erkek Kadın, genç yetişkin herkes bir arada içiyordu . Ama ben köşede tek başıma oturuyordum.  Bunu  kendim seçmiştim..

Arada tanıdıklar  çıkıyordu. Öyle olmuştu ki oturduğum yerden aniden kalktım. Moda’ya inen havuzun oraya indik bir şarap şişesiyle. Şarap şişesini arkadaşımdan almıştım. Karnım açtı ama son paramı biraya vermiş biri olarak açlığı düşünmek yararsız olurdu.

Sabaha kadar bekledim o soğuk havada.  Berduşların çoğu bankın üstünde yatıyordu.. Moda'ya indim bir süre sonra, kimse yoktu. Her zaman olduğu gibi dünya dönmeye devam ediyordu, ben de yoluma gitmeye..

Yazan:Cem Kurtuluş

Read More

''Biz''..

17.07.2012/Kadıköyde yaşanan güzel günler adına...

Ben, sen oldum şimdi

Sen de ben

Birbirimize karışınca

Beraberce bir zamanın harfi olmaya adım adım

Saatleri geride bırakmaya ramak kala

Harflerin sesi kulaklarımızda çınlayacak..

Bir çardakta sessizce otururken biz

Bir kedi sesiyle uyanmamız ikimizi  de şaşırtacak

Melodiler kulaklarımızı sağır ettiğinde

Bedenlerimiz bizi sararken

Kulaklarımız hiçbir sesi duymazken

Dünya arkamızda kalırken

Sen ve ben

Her şeyi geride bırakmış olacağız..

Dalga sesleri yükselmişken

Gamzelerinin içtenliği artarken

Gülüşün bir rüzgar gibi geçerken

Lodoslu bir Kadıköy akşamına doğru yola çıkmışken

Her şeyi geride bırakmış olacağız seninle..

Bir ev

Kedi

Eşyaların önemliliği olmazken

Bir öpüş izinin bıraktığı anlam derinleşirken

Kargalar ve köpek sesleri yükselirken

Her şey ne kadar iyi gidiyor

O boktanlıkları rafa kaldırmışız sanki..

Kadıköy bize gülüyor

Köpeklerin havlamaları gibi..

Bavullar

Eşyalar

Şoför gaza bastı

Hadi kaptan devam dedim..

Şarabımızı yudumluyoruz  seninle

Güzel Marmara, güzel şehir

Meçhul’ i hareketlerin izinde kayıp kuşaklarda bir gemi sallanıyor öylece

İsimsiz gemiler

Sen, ben gibi

Ama bizim ismimiz var

‘’Biz’’

Ben ve senden çıkmış

Bizin önemliliği

Arkadan bir ses

Sen şu an uzakta

Beni özlersen öpmen gerektiğini biliyorsun

Sadece tebessüm etmen yeterli hem

Gamzelerin bunu açığa verir biliyorsun

Ne yapacağını sen iyi bilirsin hem..

Bugün yorucu geçti

Hem Marmara gemisi yeni battı

Faizler binmiş

Hava bunaltıcı

Memurlar dışarıda..

Fotoğraflar, buruşmuş yorgan, yastık, ve ayna karşısında sen

Islak düşler sonunda karşımda sen..

Bölücü bir aşktan ziyade

Paylaşılan dalgalar arasında kendimize bir harita çizdik beraber

İsmail rotayı ters yöne çevirip bizi ters köşeye itmiş..

Varoluşlar  ve yok oluşlar arasında kendi haritamızı çizmeye devam

Zaman içinde kendimizi kaybettirelim

Zamanın rotasını biz belirlemeliyiz

Zaman ancak o zaman anlamını yitirir

Yitirmesi de gerek

Geriye bir şey kalmaması gerek ''bizden başka''..

Seninle haritayı yok edebiliriz

Baştan sona doğru

Bunu yapabilmek güç

Aynı parantezi açmak gibi, ama zorlarsak yapabiliriz

Cebimizdeki düşlerle uzaklara doğru yelken açmanın zamanı şimdi..

Korkaklık bize uzak

Ama korkularımızdan uzaklaşmanın yollarını arayalım beraber

Beraber silinebilir korkular

Korkudan kurtulmak istersek..

Yan kapıdan biri girebilir

Bir ses

Bir tını

Kapı gıcırdayabilir

Yataktan aniden başka odaya doğrulabiliriz seninle

İstanbul ne güzel diyorum bazen

Yol ilerlemiyor baksana

Yürüyoruz beraber..

Yağmurun bizi ıslatması kadar masum her şey

Yıldızlar çoğaldı biliyorsun

Sarhoş halimiz güzel, en az biz kadar..

Kadıköy’deki martılar bir anda şaha kalktı seninle..

Sallanan salıncak gibi  yıldızlara kadar yükseldik

Bir ileri, bir geri

Uzaklara fırlatıldık beraber

Doyumsuz bir yemeğin ardından kendimizi dans ederken bulduk

Sonra dudaklar girdi devreye

Hiç bırakmayacakmışçasına sana susamaktı bütün her şey

Işıklar bizi gösteriyordu

Bize yansıyordu hep

Ve rüzgarlı bir geceden kalan şeyler senin gamzelerin oldu

Sessiz oturuşlar

Eksik yıldızlar

Sonrasında gelen uyku hali..

Biz demenin mutluluğu..

Yazan:Cem Kurtuluş

Read More

Way To Blue..

Bir köşede erimiş olmak bazen iyi geliyordu

Bunu çekici bulduğum zamanlar olmuştu

Bir şarkıyı mırıldanmak gibiydi

Uzaktan gelen tren sesi gibi

Vagonun arasında sıkışmış bir  insan gibi..

Her şeyin arasında bir " gibi "

Sayılar

Harfler

Birbirlerini takip ediyordu

Anlamakta zorluk çekiyordum

Bazılarının ise büyüleyici bir tarafı vardı

Bunların içinde nedensizliğe dayalı bir şey vardı..

Bunu çözebilmek o zaman da kolay değildi

Ve halen kolay değil..

Bunlara takılarak  yaşamak yaşamımı zorlaştırıyordu

Zorlaştırmak gerekiyordu bazı şeyleri..

En azından o engele takılmadan devam edebilmek için

Hayatım akıp gidiyordu duraklar misali..

İnilmesi gereken zamanlar yönünde ters yöne yuvarlanmak hayatın içinde vardı..

Önümden bir araç geçerken ona takılmadan yapamıyordum

Gözler kayıyordu

Bu anlamsız bakışlar hiçbir işe yaramıyordu..

Ne kadar iyi diye geçiriyordum içimden

Hep iyi diye geçirmek zorunda kalırdım mutlaka..

Her şeye karşı bir zorunluluğumuz oluyordu

Çalışmak, evlilik, ya da diğer şeyler..

İnsan hayatı bu çıkmazların içindeydi

İnsan bu hayattan çıkmak için bir delik arıyordu

Aynı zamanda bok deliğine saplanmak istemiyordu..

Kurtuluş yoktu

Çaresizlik dört bir yanı sardığında

İnsan kıpırdayamıyordu..

Ne yapsa olduğu yerde sayıyordu

İyi diye geçiriyordu önceden

Dünyadaki bütün aptallar birden bütün yüzlerini bana çevirmişti

Kahkahalar atıyorlardı..

Gözlerimi kapamıştım

Yapılabilecek en iyi şey buydu

En azından bunlardan kurtulmak için..

Yazan:Cem Kurtuluş

Read More

Paranoyak Düşler..

Karanlık oda

Boş ekran

Köşede yatan bir adam

Anlamsız gülüşler bir şarkı eşliğinde

Bir ses

Bilinmeyenlerin çizgisinde yürümek

Kendini anlayamamak

Başkalarını kafa patlatsan da anlayamamak

Bencil durumlar

Ne bok olduğunu bilememek

Kapıdan gelen yansımalar

İşe yaramayan bir ayna

Sessiz evler

Zamanın rahmi

Sen, ben

Başkaları..

Gecenin     şahitleri

Onlar da kim diyebilmek

Çığıran topluluk

Yol göründü diye  mesaj yollayan bilge adam

Ne çok şey biliyormuşuz oysa ki

Bildiklerimiz uçmuş

Bilmediklerimizi sayıkladığımız saatler..

Engeller

Koşular

Takıldıklarımız, takıntılarımız

Küçük ayrıntılar

Odaya sinen sigara kokusu

Kokuşmuş ayaklar

Dışardan gelen kedi sesleri

Sessiz sokak

Melodiye göre hareketlilik

Kafanı yastığa koyduğun an yastığı duvara fırlatmak

Garip seziler

Tuhaflıkların ortasında

Paranoyaklaşan bir adam..

Yazan:Cem Kurtuluş

Read More

"olmazlar arasında"

Dünyanın anlamlı olması için
Düzenbazlıkların ortadan kalkması gerekiyor
Bu da göt politikacılarla olmaz nihayetinde
Ya da parti üyeleriyle...
Makineler yine yerinde ve kendi kendine ötüyor
Politikacılar konuşmadan duramıyor...

Daktilonun başında geçen boş saatler
Çalan saatin kulağı tırmalaması,
Müzikler
Fısıltılar
Yorgunluklar
Kendini duyma belirtileri
İlâçlar
Delilikler
Alkol ile uyuşturucu arasında bağ kurmalar...

Dünya, bazen anlamlı gözükür
Bir kadın geldiğinde,
Seni sıfıra indirdiğinde...
Ya da bir futbol maçına gittiğinde
ve kaybetsen de delice bağırdığında,
Hipodromda at peşinden koşmak,
Belki bunlar iyi hale getirmez dünyayı
Ama
İnsanlığa yararı olabilir...

Yazan:Cem Kurtuluş

Read More

Can Sıkıcı Bir Gecenin Ardından !!

Bir akşam üstüydü

Can sıkıntısından dolayı Oda’nın etrafında dönüyor, bir şeyler düşünüyordum

Yapılacak bir şey olmadığından televizyonda gösteriş meraklısı sunucuların sesini duymak zorunda kalıyordum

Kendimi bir süre sonra dışarıda bulmuştum bir dost ile

Konuşulacak şeyler vardı ama bazen insan tıkanıyordu ne yaparsa yapsın

Otobüse atlayıp yoluma düştüm

Her zamankinden çok insan vardı sokakta

Bunun ne kadar sıkıcı olduğunu biliyordum

Otobüste kalabalıktı

Trafik ve berbat bir yaşam

Otobüsten indim tek başına yürümeye başladım

İnsan kalabalıkları üstüme geliyordu

Onların arasından nasıl sıyrılırım diye düşünüyordum

Sıyrılmak ,iyi seçenek gözüküyordu

Bir süre sonra kendimi bir barda  buldum

Bar da bir dost ile ilk içkiler söylenmiş, ve müzik çalıyordu

Sessizliğe ihtiyacımız vardı

Ağzımızda bir çuval dolusu küfür vardı

Bunları içkiye doğru kusuyorduk

İçtikçe içtik sonrasında başka bir yere gittik

Gece ilerlemiş, karanlık çöküyordu

Yine bir şeylerden bahseder olmuştuk

 Bir mekana girmiştik bir çocuk 3 kadın kahkahalarla başımızı ağrıtıyordu

Mekana girmek ve çıkmak aynı olmuştu sanki bizim için

Bira şişesiyle dışarı çıkmış, bira şişesini çantaya atıp mekandan sessizce topuklamıştık

Başka seçenek bırakmamışlardı

Sadece baş ağrısı ve üstümüze gelen insanlar aklımızda kalmış

Biz de çareyi topuklamakta bulmuştuk

Ama bu defa içmek daha keyifli gelmişti.

 Yazan:Cem Kurtuluş

Read More

Yine Bir Gece Yarısı !

Yine bir gece yarısı

Yatağa uzanmış bir şeyleri sayıklıyorum

Kafamın içinde fiiller sikişiyor

Duyduğum tek şey saatin sesi

Bu da oldukça rahatsız edici

Karnımdan gelen tuhaf sesler

İçkinin etkisi

Lsd almışçasına beynimin uyuşması içinde dönenler

Dağınık ve boş bir yatak

İnsanlara katlanamamanın verdiği yorgunluk belirtisi

ve halen kafamda devam eden soru işaretleri kendime köprü inşa etmekte

Yazan:Cem Kurtuluş

Read More

Kaptan Ve Kaleci !

Bak şimdi seaman  iyi kaleciydi

Ama hatalı goller de yerdi

Veron uzun paslar atardı

Bazen de savunmanın arkasına sarkardı

Yapmadığımız şey değildi

Savunmanın arkasına sarktığımız zamanların birinde

Gerilerde kalmıştık

Tarih ,eski adamları geride bırakmıştı

Sadece köşede top toplayan çocuk

Ve japon fotoğrafçısı vardı

Japon fotoğrafçımız yok diyemezsin,diyebilmeliydik

Bu da oldu

İyidir.

Yediğimiz kazıklara savunmadan cevap geldi

Topu uzaklaştırmıştı

Cevap buydu

Top yeniden ceza sahasına sürükleniyordu

Hem kaptan,hem kaleci artık orada yoktu

Bu da iyiydi.

 Yazan:Cem Kurtuluş

Read More

Kim Bender demişti ki; Burası Kadıköy !

Gitmek istediğimiz yer deniz kıyısı

Kum ,çakıl taşları, yosunlar

 sahilde birkaç tanımadık yüz

 birkaç bira şişesi

şaraba selam duruşlar

iki kitap sayfası açmak

Zengin saymıştık kendimizi ok terse döndü cebimiz delikti

Düş  sayfalarında bir şeyler arayıp durduk

Aranılan Andıran otundaymış

Sayfa 26’da c.t rotayı belirledi

Dönmek, dönemedik

Ama gerçekten dönmek gerekiyor-muş bazen

Dönenler de vardı limana

Limanda tutsak olarak yaşayanlar da

Zaman geçti, esti rüzgar

Yine aynı ben olarak kaldın

Şarap şişen ile denize selam verdin

Her şey güzelmiş dedin, güzellik aldatıcıydı

Biz miydik ona kanan

Taksim, Kadıköy sokakları

Bir deplasman yolculuğu

Tarih belki bizi de yazar

Tarihin bizden haberi varsa

Rotayı belirleyen c.t ise tarihin ondan haberi vardır

Ama biraz geç oldu

Günlükler okuduk onaylanmak için

Geceler bize düşman oldu

Sen Hüdaverdi bisikletinle karanlıkta dolaşıp durdun

Başka bir hayat

Mümkün mü

Rotayı değiştirmen gerekiyordu İsmail

Bütün o sankiler

Hatıralar

Kıyıda sığınacak bir şey buldun

Sığındın

Şarabın yanında

Yalnızlar liginde üst liglere oynamak

Şampiyon olamadık

Ama çizgiyi biz belirledik

Topun başına çizgi metin geçti

İki şişe ucuz şarap bir tarih yazabilir

Belki de tarihi ilk baştan beri biz yazdık

Eğer öyle bir tarihe gerek varsa

Kadıköy sokaklarında boş kitap sayfalarına bakıp, pahalı plaklara gözün takıldı

Para dedin pul dedin

Cepler delik

Kaçış yolu bul

"Ve sokak

Yıllar geçse de aynı" 

Ama etraf karanlık

Şarabın tadı damağında kaldı

Kadıköydeyiz..

Kim Bender demişti ki; Egzozların ardından yükselen ayrılık şarkısını duydun mu?

Burası Kadıköy !

Onlar bize düşman biz onlara

Parasal sorun önümüzü tıkadı

Söyleyecek sözün kalmadı

Ve bitiş

Trenin sesini kestiler

Savunma derinliği

Buna müsait miyiz

Şimdilik zor

Ama Kadıköy’e geldik..
İniş var Kaptan

Yazan:Cem Kurtuluş

Read More